Όλα μπορούν να αλλάξουν από μέρα σε μέρα.

Όλη σου η ζωή να αλλάξει χωρίς εσύ να έχεις βάλει το χεράκι σου καθόλου.

 

Μερικές φορές οι ζωές μας είναι σαν να ελέγχονται από άλλους.

 

Δημιουργούνται προβλήματα άλλων που έμμεσα ή άμεσα συμπεριλαμβάνουν και την δική σου ζωή χωρίς να το ξέρεις.

 

Ένα τέτοιο πρόβλημα κάποιου άλλου υπάρχει τώρα, που δεν το δημιούργησα εγώ, αλλά με κάποιον τρόπο ελέγχει την ζωή μου σε έναν τομέα, που όμως λόγο HIV εγώ έχω μεγάλο πρόβλημα.

 

Επειδή όμως δεν μπορώ να πώ πολλά για να καταλάβετε θα πώ μόνο τα παρακάτω:

 

Μάλλον (ακόμα δεν είναι 100% σίγουρο, αλλά είναι 90%) θα αναγκαστώ να αλλάξω σπίτι για έναν λόγο που δεν ευθύνομαι εγώ, και αυτό είναι αδύνατον αυτήν την στιγμή για μένα να το κάνω οικονομικά. Για να αλλάξω σπίτι υπάρχουν οι εξής λύσεις: ή να ζητήσω αύξηση στην δουλειά μου και να μου την δώσουν (πράγμα δύσκολο γιατί είμαι μονο 4 μήνες σε αυτήν την εταιρεία), ή να βρώ άλλη δουλειά με περισσότερα χρήματα (που είναι άσχημο να παρατήσω την νέα δουλειά μου που μου αρέσει πολύ και έχω πολύ καλές προοπτικές εξέλιξης), ή να βρώ μία δεύτερη δουλειά, ή να φύγω για πάντα για το χωριό μου και να μείνω με τους γονείς μου και να αφήσω και πάλι την δουλειά μου (και εδώ υπάρχει το μεγαλύτερο πρόβλημα, δεν μπορώ να παρακολουθούμε στο χωρίο μου για το HIV γιατί είναι μικρή πόλη και όλα μαθαίνονται πριν γίνουν και δεν μπορώ να κατεβαίνω Αθήνα μία φορά τον μήνα για προμηθεύομαι τα φάρμακα αλλά και να κάνω ανά 3 μήνες τις εξετάσεις μου).

 

Πολλά περνάνε από το μυαλό μου αυτήν την στιγμή και μου δημιουργείτε μία απίστευτη πίεση για να πάρω άμεσα μία απόφαση που μπορεί να αλλάξει σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό αρνητικά την ζωή μου.

 

Εκεί που δεν δημιουργούσα εγώ προβλήματα στην ζωή μου και προσπαθούσα αντιθέτως να είναι η ζωή μού όσο ποιο ήρεμη μπορούσε να είναι, ξαφνικά όλα αλλάζουν.

 

Προσπαθούσα να φτιάξω την ζωή μου από την αρχή με ένα εμπόδιο να μου την φρενάρει σε ορισμένα θέματα.

 

Έως τώρα τα είχα καταφέρει.

 

Να όμως που τώρα το HIV με αναγκάζει έμμεσα να μην μπορώ να πάω να μείνω με τους γονείς μου στο χωριό σαν μία ποιο «σωστή» λύση.

 

Δεν μπορώ να πάρω ρίσκα που δεν μπορώ να ξέρω ότι θα μπορώ να ελέγξω κάποιες καταστάσεις.

 

Από την μία δεν θέλω να παρατήσω την δουλειά μου που βρήκα και μου αρέσει και στο μέλλον θα μου προσφέρει πολλά, από την άλλη πρέπει να αναγκαστώ να ζητήσω νωρίς αύξηση που δεν νομίζω να μου δώσουν λόγο λίγου χρόνου στην εταιρεία, από την άλλη δεν μπορώ να έρχομαι τόσα χιλιόμετρα Αθήνα για να παίρνω κάθε μήνα φάρμακα, από την άλλη δεν θέλω να πώ στους γονείς μου τι έχω.

 

Κάθε μέρα εύχομαι να ξυπνήσω και να πώ ότι όλα αυτά τα φαντάστηκα και ότι όλα ήταν ένας εφιάλτης και ότι ήταν σημάδι για να προετοιμαστώ για το μέλλον και να κάνω το κουμάντο μου να μην έρθει αυτό το πρόβλημα ποτέ.

 

Γιατί να μην μπορούμε 100% να ελέγξουμε εμείς την ζωή μας σε όλα τα θέματα?

 

Γιατί να μπαίνω εγώ σε αυτήν την δύσκολη διαδικασία για κάτι που κάποιος άλλος αποφάσισε να κάνει κάτι διαφορετικό στην δική του ζωή?

 

Ποια απόφαση να πάρω και να είναι η σωστή?

 

Να υπάρχει ελπίδα τελικά να μην αλλάξουν τα πράγματα?

 

Κάθε μέρα που περνάει, το «κακό» επιβεβαιώνετε πιο πολλή και εγώ πρέπει να κάνω πιο βιαστικές κινήσεις για να διορθώσω το αλυσιδωτό πρόβλημα που δημιουργείτε στην δική μου ζωή με αποτέλεσμα να υπάρχει ρίσκο για δημιουργία μεγαλύτερου προβλήματος στην ζωή μου.

 

Δεν ξέρω γιατί σας τα λέω όλα αυτά σήμερα.

 

Μάλλον γιατί είμαι μόνος στο σπίτι και δεν έχω κάποιον να με βοηθήσει κάπως.

 

Εως τώρα νόμιζα ότι ο ιός κατέστρεφε τον ψυχολογικό μου κόσμο μόνο. Τώρα αρχίζει χωρίς να το θέλει να μπαίνει εμπόδιο σε μεγάλο θέμα τις ζωής μου που καλός ή κακός η βάση του είναι τα λεφτά.

 

Τελικά είναι αυτό που μια ζωή λέω στον εαυτό μου: Δεν ήταν η τυχερή σου ζωή αυτή που γεννήθηκες. Ελπίζω στην επόμενη να γεννηθώ με περισσότερο μυαλό. Μέχρι να «φύγεις» θα σηκώνεις τα δικά σου βάσανα και θα είναι πολλά ακόμα.

Καλό καλοκαίρι

 

Ήρθε το καλοκαίρι.

 

Δεν θα σας ζαλίσω σήμερα με τα δικά μου τόσο πολύ.

 

Το μόνο νέο που έχω να σας πω είναι ότι την άλλη εβδομάδα θα πάω για νέες εξετάσεις για να δούμε σε τι κατάσταση είμαι.

 

Κατά τα άλλα είμαι πολύ καλά (έτσι πιστεύω J ).

 

Ελπίζω να είστε όλοι καλά και δεν σας ξεχνάω.

 

Καλό καλοκαίρι και να διασκεδάσετε όσο μπορείτε.

 

Ελπίζω σύντομα να έχω κάτι να σας γράψω.

Ζαλάδες

Τον τελευταίο καιρό με ζαλίζουν πολύ τα χάπια.

Δεν ξέρω γιατί.

Τις πρώτες μέρες που είχα ξεκινήσει τα χάπια με ζάλιζαν αλλά μόνο για τις πρώτες 2-3 μέρες. Τους τελευταίους 5 μήνες δεν είχα πρόβλημα με ζαλάδες και ξαφνικά τον τελευταίο μήνα σχεδόν κάθε βράδυ, μετά από μισή ώρα που έπαιρνα τα χάπια, άρχιζε μία τρομερή ζαλάδα και 2 - 3 φορές είχα και εξάψεις.

Ξέρω ότι είναι μια από τις βασικές παρενέργειες αλλά απορώ που με ενοχλούν τα φάρμακα 5 μήνες μετά και όχι στην αρχή. Εντάξει δεν λέω να έχουν κάποιες παρενέργειες, φάρμακα είναι και τα παίρνεις κάθε μέρα για πολύ καιρό. Φυσικά δεν είναι καλό να παίρνεις φάρμακα για το συκώτι σου και όλα αυτά που μπορούν να σου προκαλέσουν από τις παρενέργειες και από το πολύ διάστημα που θα χρειαστεί να τα παίρνεις. Και φυσικά μία ζάλη δεν είναι και φοβερή παρενέργεια να την έχεις, σε σύγκριση με τα μεγάλα προβλήματα που μπορεί να σου προκαλέσουν τα φάρμακα.

Αλλά όταν είμαι έξω και πρέπει να οδηγήσω και με έχει πιάσει ζάλη είναι επικίνδυνο.

Όταν είμαι με συγγενείς και φίλους που δεν ξέρουν για μένα και εγώ αρχίζω να ζαλίζομαι και να μην είμαι τόσο σταθερός στις κινήσεις μου και στην ομιλία μου και να προσπαθώ να με ελέγξω όσο πιο πολύ γίνετε δεν είναι και τόσο ευχάριστο.

Είμαι με ένα άγχος κάθε μέρα αν θα φτάσω σώος στο σπίτι μου ή αν θα πατήσω κανέναν με το αυτοκίνητο ή αν θα με πάρουν χαμπάρι οι άλλοι ότι κάτι έχω. Αν είμαι έξω και ζαλίζομαι, τότε προσπαθώ να καθυστερήσω να πάρω το αυτοκίνητο και να επιστρέψω στο σπίτι ώστε να μου περάσει η ζάλη.

Η ζάλη συνήθως περνάει μετά από 2 ώρες.

Γενικά πλέον τον τελευταίο μήνα προσπαθώ να μην βγαίνω τα βράδια ώστε να μην χρειαστεί να πάρω το αμάξι μου. Δεν πηγαίνω στο σπίτι τις αδερφής μου για φαγητό, δεν βλέπω τους φίλους μου, τους συγγενείς μου κτλ.

Δεν είναι ότι σίγουρα θα ζαλίζομαι κάθε μέρα από τα χάπια ή ότι θα είναι μεγάλη η ζάλη, αλλά δεν θέλω να μου συμβεί και να είμαι σε δύσκολη θέση.

Τώρα ξεκίνησα και το ένα χάπι που περιέχει μέσα 3 φάρμακα, τα 2 από τα 3 φάρμακα είναι αυτά που έπαιρνα έως τώρα (4 χάπια σύνολο) και περιέχει 1 ακόμα, όλα αυτά σε ένα χάπι.

Μπορώ να πω ότι δεν ζαλίζομαι πλέον τόσο πολύ με αυτό το χάπι.

 

                                                                       

Δεν ξέρω αν έφταιγε ότι τον τελευταίο μήνα το ένα από τα δύο φάρμακα που έπαιρνα άλλαξε μορφή και από κάψουλα έγινε χάπι. Μπορεί όταν ήταν κάψουλα να αργούσε να περάσει στο αίμα και να μου προκαλούσε την ζαλάδα όταν κοιμόμουν (που γι’αυτό και τα έπαιρνα κατά τις 10:30 το βράδυ, ώστε να μην καταλαβαίνω τις παρενέργειες ΑΝ ΚΑΙ ΕΦΟΣΟΝ υπήρχαν) και όταν έγινε χάπι να προκαλούσε νωρίτερα την ζάλη.

Τώρα βρίσκομαι στο στάδιο του νέου φαρμάκου που προσπαθώ να παρατηρήσω την λειτουργία του.

Είναι 3 βράδια που το έχω πάρει και έως τώρα όλα πάνε καλά σε ότι αφορά την ζαλάδα.

Το «πρόβλημα» που έχω με το νέο φάρμακο είναι η ώρα που πρέπει να το παίρνω.

Πρέπει να το παίρνω 1 ώρα πρίν το φαγητό ή 2 ώρες μετά.

Δύο ώρες μετά δεν μπορώ να το παίρνω γιατί συνήθως τρώω κατά τις 9 με 11και μετά πέφτω για ύπνο. Δεν μπορώ να πέφτω για ύπνο κατά της 12 η 1 το βράδυ και να μην κοιμάμαι απλά και μόνο γιατί πρέπει να περιμένω να πάρω ένα χάπι.

Οπότε παίρνω το χάπι κατά τις 8 με 8:30 ώστε να τρώω κατά τις 9 με 9:30. το θέμα είναι ότι αν έρθει κάποιος να φάμε στο σπίτι ή αν βγούμε για φαγητό, πρέπει να το ψιλοκαθυστερήσω ώστε να το φάω στην ώρα μου και να λειτουργήσει το φάρμακο σωστά.

Ελπίζω μόνο να μην μου προκαλεί και αυτό ζαλάδα ώστε να αποβάλω ένα άγχος από πάνω μου και να μπορώ να βρίσκομαι με τους ανθρώπους που θέλω και πιο αργά και να βγαίνω και λίγο εκτός σπιτιού.

Το καλό είναι ότι πλέον κουβαλάω ένα χάπι μαζί μου και όχι τέσσερα (αν και είναι κάπως μεγάλο στο μέγεθος).

Σε έναν μήνα θα πάω να κάνω νέες εξετάσεις να δούμε πως τα πάω.