Θα σας πάω πίσω στα παλιά όταν πρωτόεμαθα ότι είμαι πλέον οροθετικός.
Τότε που λέτε είχα χάλια ψυχολογία (αλλά δεν άφηνα να φανεί αφού κανείς δεν έμαθε για την οροθετικότητά μου). Εξωτερικά έδειχνα μια χαρά, αλλά εσωτερικά αργοπέθαινα.
Τότε που λέτε σκεφτόμουν διάφορα, από την αυτοκτονία, τις συνέπειες του HIV και πώς θα είμαι εμφανισιακά σε μερικούς μήνες και διάφορα άλλα τέτοια.
Επίσης σκεφτόμουν και κάτι άλλο, πιο ηρωικό αλλά παρατραβηγμένο.
Σκεφτόμουν ότι αφού θα πεθάνω σύντομα από το HIV και αφού είμαι διαφορετικός από τους άλλους, σκεφτόμουν ότι πρίν πεθάνω θα μπορούσα να κάνω κάτι ηρωικό ώστε να «φύγω» από αυτήν την ζωή σαν ήρωας και όχι σαν κάποιος που κόλλησε HIV και πέθανε έτσι απλά.
Έβλεπα τα βράδια στον ύπνο μου ότι είμαι σε μία τράπεζα και περιμένω στην ουρά στο ταμείο και μπαίνει ένας ληστής μέσα και μας απειλεί. Και όλοι τρομάζουμε, γυναίκες κλαίνε και παρακαλάνε να μην τις πειράξει, παιδιά κλαίνε, άντρες έχουν χ…..εί πάνω τους και γενικά μία τέτοια κινηματογραφική σκηνή. Τότε είναι που αποφασίζω ότι αφού θα πεθάνω σε λίγο καιρό, να αντιδράσω και να ορμίσω επάνω του, να του πιάσω το όπλο και να προσπαθήσω να τον αφοπλίσω. Τότε γυρνάει αυτός και μου λέει «Θα σε σκοτώσω.» και του απαντάω «Σε λίγο καιρό πεθαίνω. Έχω AIDS. Δεν με νοιάζει πλέων αν πεθάνω τώρα.» και να τους σώσω όλους. Το πολύ-πολύ να με σκότωνε ο ληστής αλλά οι άλλοι θα ζούσαν και θα ήταν όλοι περήφανοι για μένα που τους έσωσα.
Σε κάποιο άλλο όνειρο έβλεπα ότι ήμουν σε μία στάση λεωφορείου και περίμενα το λεωφορείο με άλλο κόσμο, και βλέπω ένα παιδάκι να τρέχει μέσα στον δρόμο και ένα αυτοκίνητο να πλησιάζει, τότε αποφασίζω να τρέξω να προλάβω το παιδάκι και να το σπρώξω με όλη μου την δύναμη ώστε να το πετάξω στον πεζοδρόμιο και να το σώσω και ας με πατήσει εμένα το αυτοκίνητο.
Έβλεπα και άλλα παρόμοια όνειρα με τέτοιες ηρωικές καταστάσεις (αλλά όλα με φινάλε τον βέβαιο θάνατό μου).
Ευτυχώς συνειδητοποίησα γρήγορα ότι δεν θα πεθάνω τόσο άμεσα από το HIV και δεν έκανα τίποτα από όλα αυτά που είδα στα όνειρά μου.
Γαμώτο, όλοι θα μιλάγανε για έμενα τώρα, τον ήρωα ………….
