Έχει περάσει ήδη ένας μήνας και μία βδομάδα από τότε που ξεκίνησα τα φάρμακα και όλα πάνε μια χαρά.
Καμία παρενέργεια, κανένα άγχος πλέον.
Έχω μάθει να τα παίρνω στην ώρα τους.
Έχω μάθει να τα κρύβω.
Έχω μάθει να τα παίρνω με τρόπο ώστε να μην με καταλαβαίνουν.
Έχω μπεί σε μία ρουτίνα πλέον.
Προχτές έκανα και την πρώτη μου αιμοληψία ένα μήνα αφού ξεκίνησα τα φάρμακα για να δούμε αν δουλεύουν όλα όπως η γιατρός μου υπολογίζει.
Μου είπε η γιατρός μου να κάνω άλλη μία εξέταση στο συκώτι με έναν άλλο υπέρηχο γιατί αυτή η εξέταση ολοκληρώνει αυτήν που είχα κάνει πριν ξεκινήσω τα φάρμακα.
Την έκανα και αυτήν και μου είπε ο γιατρός ότι όλα είναι μια χαρά.
Τώρα περιμένω γύρω στις 27 Δεκεμβρίου να βγούν και τα αποτελέσματα από την αιμοληψία για να δούμε πόσα είναι τα cd4 και το ιικό φορτίο αφού έχω πάρει τα φάρμακα.
Δεν έχω άγχος.
Τα πράγματα είναι έως τώρα πολύ καλύτερα από όσο περίμενα και φοβόμουν.
Δεν αισθάνομαι «άρρωστος» και δεν είμαι.
Δεν φοβάμαι.
Είμαι τυχερός που έχω την γιατρό μου και τους φίλους μου που ξέρουν για τον ιό και τους φίλους μου που δεν ξέρουν τίποτα.
Είμαι τυχερός που έχω την οικογένειά μου (που φυσικά δεν ξέρουν τίποτα).
Είμαι τυχερός που έμαθα για τον ιό.
Είμαι τυχερός που ενημερώθηκα σωστά από έναν οροθετικό.
Το blog μου έφθασε στο παρόν τα ζωής μου.
Προσπάθησα να σας περιγράψω όσο ποιο αναλυτικά μπορούσα τα βασικά στάδια της ζωής μου με τον ιό έτσι ώστε να ενημερώσω για πολλά πράγματα που δεν μαθαίνετε στα σχολεία, στην τηλεόραση, στα φυλλάδια και τις αφίσες.
Στάδια που τα έζησα βασικά μόνος, με προσοχή, με ενδιαφέρον, με φόβο, με πίστη, με κουράγιο, με βοήθεια.
Όπως έχω αναφερθεί και στο παρελθόν, η ζωή μου δεν είναι τρόπος ζωής προς μίμηση, είναι απλά μία διήγηση της ζωής ενός οροθετικού και μόνο στην Ελλάδα με το δικό του μυαλό και τρόπο σκέψης. Με τον δικό του τρόπο αντιμετώπισης και τον δικό του οργανισμό.
Ο σκοπός μου ήταν και είναι να βοηθήσω τον κόσμο να καταλάβει τον ιό. Κόσμο που είτε δεν είναι οροθετικός, είτε θέλε να μάθει για τον ιό από ενδιαφέρον, είτε μόλις έμαθε ότι έχει τον ιό και θέλει να ενημερωθεί, είτε για άτομα που είναι οροθετικοί και ενδιαφέρονται να μάθουν για έναν οροθετικό.
Σας ευχαριστώ για τα σχόλιά σας, συγνώμη που δεν απάντησα σε κάποιους που ρωτάγατε στα σχόλιά σας διάφορα άλλα το wordpress δεν μου δίνει την δυνατότητα να απαντώ στα σχόλια που μου κάνετε.
Να ξέρετε ότι το blog μου δεν σταματά εδώ, φυσικά θα συνεχίσω να σας διηγούμαι την ζωή μου και την εξέλιξή της με τον ιό αλλά πλέον στο παρών και όχι στο παρελθόν όπως μέχρι τώρα.
Ότι πρέπει να το πώ για να μαθαίνετε και να ενημερώνεστε θα το λέω.
Υπάρχουν πολλά που θέλω να κάνω στο blog μου το 2008, πράγματα που θα σας βοηθήσουν να κατανοήσετε τον ιό, να τον παρακολουθείτε όπως και εγώ.
Θέλω να ξέρετε ότι οποιαδήποτε ιδέα και βοήθεια σε οτιδήποτε θα είναι ευπρόσδεκτη.
Ότι απορία και ερώτηση θέλετε να μου κάνετε, μην διστάσετε, ελεύθερα.
Ελπίζω να συνεχίσετε να με διαβάζετε και να μου στέλνετε τα σχόλιά σας, έστω και αν το σχόλιο είναι ένα γειά.
Σας ευχαριστώ και πάλι.
Σας εύχομαι ότι καλύτερο για όλους το 2008, χωρίς ιούς, χωρίς πόνους, χωρίς στεναχώριες, χωρίς πολέμους, χωρίς μολύνσεις, χωρίς καταστροφές.
Μακάρι να σας πάνε όλα καλά.
