Πριν από ενάμιση μήνα περίπου, έβγαλα στο πρόσωπο κάτι σαν σπυράκι και πίστευα ότι είναι ακμή όχι κάτι το ιδιαίτερο.
Έχει περάσει όμως τόσος καιρός και δεν έχει φύγει ακόμα και δεν είναι σαν ακμής τελικά. Έχει λίγο ανάγλυφη υφή και είναι απλά ροζέ, χωρίς να φαίνεται άσχημο, αλλά πλέον έχω ανησυχήσει.
Εχω αρχίσει να πιστεύω ότι είναι η αρχή του τέλους για εμένα.
Ότι πλέον ο ιός αρχίζει να φαίνεται επάνω μου.
Μέχρι να βρω ευκαιρία να πάω στην γιατρό μου να το δει από κοντά, θα τρελαθώ από την στεναχώρια.
Ενώ προχωρώ μια χαρά στην ζωή μου με την δουλειά μου που λατρεύω, τους φίλους, την οικογένειά μου που δεν ξέρουν τίποτα, το σπίτι μου…
Τωρα σκέφτομαι ότι θα πρέπει να τα χάσω όλα αυτά και ότι σιγά σιγά θα αρρωστήσω και θα μάθουν όλοι για μένα και θα τελειώσει η ζωή μου.
Χτες το βράδυ δεν κοιμήθηκα από την στεναχώρια μου και σήμερα πάω στην δουλειά και πρέπει να κάνω πως δεν έχει γίνει τίποτα.
Η καρδιά μου είναι πολύ βαριά και δεν έχω όρεξη για τίποτα.
Τι θα κάνω αν τελικά αυτό είναι Καπόζι;
Θεέ μου θα τρελαθώ.
