Σχέση ή όχι? (part 2)

Είχα πάρα πολύ καιρό να αισθανθώ αυτήν την γλύκα στην ψυχή μου.

Την γλύκα του να ξέρεις ότι έχεις κάνει κάποιον να ενθουσιάζετε που σε γνώρισε, που τον γοητεύεις, που τον ερεθίζεις, που τον κάνεις να σε θέλει δικό του, μόνο με την προσωπικότητά σου και την ύπαρξή σου.

Αυτό που μου συνέβαινε μου έδινε όχι μόνο ένα, αλλά πολλά χρώματα στην μουντή και μονόχρωμη καθημερινότητά μου.

Δεν βρεθήκαμε για 4 μέρες λόγο ενός ταξιδιού στο εξωτερικό που πάλι έπρεπε να κάνω για την δουλειά μου.

Ήρθε όμως το Σάββατο και μπορούσαμε να βρεθούμε για όσες ώρες θέλαμε. Συμφωνήσαμε να πάω να τον πάρω το πρωί και να πάμε στο ΙΚΕΑ για κάτι ψώνια που ήθελε, μαζί με την κολλητή του (που θα την γνώριζα για πρώτη φορά).

Φθάνω κάτω από το σπίτι του και τον παίρνω τηλέφωνο να κατέβει.

Έρχεται, μπαίνει στο αμάξι και με αρπάζει και με φιλάει μέσα στον δρόμο, πρωί, με πολύ κόσμο να περνάει δίπλα μας. Παθαίνω ΣΟΚ. Η όλη γλύκα του φιλιού εξαφανίστηκε δια μαγείας από το ΣΟΚ που έπαθα.

Έλεος λέω από μέσα μου, αυτό θα έχω να αντιμετωπίσω τώρα? Όλα μια χαρά και όλα ωραία αλλά ρε φίλε, όχι φιλιά και χάδια μέσα στον κόσμο, έλεος.

Τέσπα, πήγαμε και πήραμε και την κολλητή του (πολύ γλυκιά κοπέλα, Ολλανδέζα που ήξερε και λίγα Ελληνικά ), και πήγαμε στο ΙΚΕΑ.

Στο ΙΚΕΑ που περνάγαμε μέσα από την έκθεση όλο με χούφτωνε και ήθελε να με φιλήσει και να με αγκαλιάσει. Εγώ χαμογέλαγα αλλά από μέσα μου έλεγα «Α θα τον σκοτώσω. Θα μας πάρουν με τις ντομάτες!!!!!!!»

Τελειώσαμε τα ψώνια και πήγαμε στο σπίτι του να κάτσουμε (μαζί και η φίλη του).

Άρχισε να μαγειρεύει αυτός και εγώ με την φίλη του όλο μιλάγαμε και σαν καλός πρεσβευτής της Ελλάδας εγώ προωθούσα την Ελληνική κουζίνα, κουλτούρα, τρόπο ζωής προς τους ξένους φίλους μου .

Ήρθε και ο συγκάτοικός του (Ρουμάνος και αυτός), μεγάλος λίγο σε ηλικία και πολύ σοβαρός.

Μας έβαλε ο δικός μου να φάμε. Χάλια το φαγητό αλλά το έφαγα όλο, τι να κάνω? Χαχαχαχαχα

Κατά το βραδάκι πήγαμε την φίλη του στο σπίτι της και πήγαμε στο σπίτι μου να πάρω το χάπι μου και γυρίσαμε στο σπίτι του για να κοιμηθούμε.

Πήγαμε στο δωμάτιό του, ξαπλώσαμε, αρχίσαμε τα ερωτικά παιχνιδάκια αλλά σεξ δεν κάναμε. Δεν ήθελα.

Άρχισε να ενεργεί και το χάπι και δεν ήμουν σε θέση να κάνω σεξ.

Οπότε ξεκινήσαμε την κουβέντα στο κρεβάτι, και άρχισε να μου λέει ότι θέλει το μωρό του να τον φιλάει μέσα στον κόσμο, να κρατιούνται χέρι χέρι, με έκραξε που του είπα ότι εγώ δεν συμπεριφέρομαι έτσι. Με είπε ψευτοστρέιτ. Του είπα ότι δεν είμαι ψευτοστρέιτ, είμαι γκέι αλλά δεν είμαι γκέι που τον ενδιαφέρει να κάνει τέτοια πράγματα.

Μου είπε ότι καταπιέζω τον εαυτό μου και ότι αν δεν πώ στους γονείς μου, στα αδέρφια μου, στους συγγενείς μου, στους φίλους μου και στην δουλειά μου ότι είμαι γκέι. Του εξήγησα ότι ο τρόπος που ζώ, ο τρόπος που ντύνομαι, ο τρόπος που συμπεριφέρομαι, είναι αυτός που ακριβώς θέλω, ακόμα και να έκανα outing σε όλους αυτούς, δεν πρόκειται να φίλαγα το αγόρι μου στον δρόμο, ούτε να τον κράταγα χέρι χέρι.

Μου είπε ότι αυτός είπε ότι όταν το είπε στους γονείς του, έφερε τον γκόμενο στο σπίτι του και τον φίλησε μπροστά τους και όταν τον ρώτησαν ποιος είναι αυτός, αυτός τους απάντησε ότι είναι ο γκόμενός του. Και όταν ο πατέρας του τον ρώτησε δηλαδή τι κάνετε μαζί, αυτός τους απάντησε ότι πηδάει ο ένας τον άλλον, ότι παίρνει πίπα ο ένας στον άλλο και τέτοιες λεπτομέρειες, και φυσικά ο πατέρας του φρίκαρε και έκανε 3 χρόνια να μιλήσει μαζί του.

Του εξήγησα ότι εγώ δεν είμαι σαν και αυτόν και δεν με ενδιαφέρει να κάνω κάτι τέτοιο.

Του εξήγησα ότι είμαστε πολύ διαφορετικοί στο θέμα νοοτροπίας περί γκέι ζωής και μου είπε ότι έχει υπομονή και ότι με θέλει πολύ και ότι δεν βιάζετε και θέλει να δεί που θα βγεί μαζί μου και να πάρουμε τον χρόνο μας.

Του εξήγησα ότι εγώ στον δρόμο δεν θέλω να φιλιέμαι και να πιάνω τον άλλο χέρι χέρι και το δέχτηκε.

Πέσαμε για ύπνο και την άλλη μέρα το πρωί που ξυπνήσαμε μου λέει το εξής: «θέλω να δώ την φάτσα του συγκάτοικού μου που θα δεί ότι κοιμηθήκαμε μαζί το βράδυ γιατί νομίζει ότι κοιμήθηκε η φίλη μου, νομίζει ότι τα έχω μαζί της».

Ορίστε? Δεν ξέρει ο συγκάτοικός σου ότι είσαι γκέι?

Όχι μου λέει, τώρα θα το καταλάβει που θα σε δεί να βγαίνεις από το δωμάτιό μου και ότι εσύ είσαι που κάναμε ότι κάναμε το βράδυ.

Δεύτερο ΣΟΚ. Ντροπήηηηηηηηηηηηηηη δεν βγαίνω από το δωμάτιο του λέω. Έ ρε τι έχω να τραβήξω με τούτον.

Συνεχίζετε …….

Οροσυζήτηση Νο1

Πόσο χρονών είσαι?
Είμαι 36 χρονών.

Πόσο καιρό ξέρεις ότι είσαι οροθετικός?
Διαγνώστηκα οροθετικός στις 3.3.06

Πώς πιστεύεις ότι κόλλησες HIV?
Όπως κολλάει ο περισσότερος ο κόσμος, από σεξουαλικές επαφές χωρίς προφυλακτικό  . Ελάχιστες σε σχέση με τον αριθμό των επαφών που είχα αλλά δεν χρειάζονται πολλές, μία στιγμή χρειάζεται δυστυχώς.

Πώς έμαθες ότι είσαι οροθετικός?
Πήγα και έκανα τεστ για τον ιό σε ένα ιδιωτικό κέντρο, κάτι που δεν έκανα συχνά (είχα κάνει μια φορά πριν από 7 χρόνια) περισσότερο από διαίσθηση πήγα.

Πώς αντέδρασες όταν έμαθες ότι είσαι πλέον οροθετικός?
Έχασα την γή κάτω από τα πόδια μου. Έφυγα από τα γήινα, ταξίδευα σε άλλους κόσμος. Η πρώτη σκέψη μου ήταν «τι κρίμα ρε γαμότο και είχα φτιάξει τόσο όμορφη τη ζωή μου (κάτι που δεν το είχα συνειδητοποιήσει πριν). Φυσικά πίστευα ότι ήρθε το τέλος για μένα, έβλεπα την καθημερινότητα που μας απασχολεί όλους σαν να μην με αφορά πια, δεν ήταν ακριβώς μια παραίτηση από την ζωή, απλά μία εξοικείωση με τον θάνατο ίσως. Κάτι που εκείνη την στιγμή πίστευα ότι έρχετε και μάλιστα γρήγορα και επώδυνα.
 
Πώς ήσουν ψυχολογικά? Σε επηρέασε η οροθετικότητα στην αρχή ψυχολογικά? Πώς ήσουν στην υγεία σου?
Ημουν ένας άνθρωπος που περιφερόταν σε αυτόν ον κόσμο αλλά ένιωθα ότι δεν ανήκω πια εδώ, ήμουν ένα ψυχολογικό ράκος. Παρόλο που η υγεία μου ήταν σε πολύ καλή κατάσταση και δεν ένοιωθα άρρωστος αφού όντος δεν ήμουν, για παράδειγμα έπλενα τα δόντια μου και αναρωτιόμουν «Τι τα πλένεις? Άδικος κόπος, δεν υπάρχει λόγος πλέον….».

Είχες βοήθεια από κάποιο άτομο?
Η πρώτη επιστροφή στην πραγματικότητα έγινε όταν με φίλησε στο στόμα ο σύντροφός μου –κάτι που πίστευα ότι δεν θα ξαναγίνει από την στιγμή που διαγνώστηκα οροθετικός- έτσι πίστευα τότε. Επίσης τα πρώτα βράδια (μετά την διάγνωση) που κοιμόμασταν, η αγκαλιά του ήταν για μένα μία τεράστια παρηγοριά και ήταν αυτή η αγκαλιά που με έκανε να αρχίσω να σκέπτομαι ότι θα το παλέψουμε μαζί ότι και να είναι αυτό που μου συνέβη. Βέβαια όταν μετά από μία μαρτυρική εβδομάδα ήρθα σε επαφή με τον γιατρό μου και στην ερώτηση «Γιατρέ πόσο καιρό θα ζήσω?» η απάντηση ήταν 25 -30 χρόνια με τα σημερινά δεδομένα, εκεί ένιωσα μία ανακούφιση. Φύγαμε από εκεί εγώ και ο σύντροφός μου με ένα τεράστιο χαμόγελο.

Το έχεις πει στην οικογένειά σου?
Στην οικογένειά μου δεν το έχω πει και όσο μπορώ θα το κρατήσω μυστικό, πιστεύω όσο μπορώ να το αντιμετωπίζω μόνος μου με την συμπαράσταση του φίλου μου, δεν υπάρχει λόγος να τους στεναχωρώ. Το ξέρει μόνο ο σύντροφός μου και 2-3 οροθετικοί φίλοι που τους γνώρισα από το chat τις πρώτες μέρες, μεταξύ τον οποίον και εσύ.

Παίρνεις φάρμακα?
Φάρμακα δεν παίρνω ακόμα τα cd 4 μου είναι σε οριακό σημείο 365 και το καινούριο όριο είναι 350 για να ξεκινήσει κάποιος φάρμακα.

Πώς είναι η σεξουαλική σου δραστηριότητα από τότε που το έμαθες? Άργησες να κάνεις ξανά σέξ?
Η σεξουαλική μου ζωή συνεχίστηκε σχεδόν αμέσως και συνεχίζετε κανονικά όπως πρίν και με τον σύντροφό μου και με ευκαιριακούς εραστές, εννοείτε με προφύλαξη.

Πιστεύεις ότι πρέπει να το λέμε στα άτομα που βρισκόμαστε σεξουαλικά μαζί τους?
Σε άτομα που βρισκόμαστε για μια βραδιά δεν νομίζω ότι υπαρχει λόγος ν αναφέρουμε την οροθετικότιτα, άλλωστε το προφυλακτικό είναι ο μόνος τρόπος προφύλαξης είτε είσαι οροθετικός (για να μην κολλήσεις κάποιον άλλο ποιο ανθεκτικό ιό από αυτόν που ήδη έχεις) είτε δεν είσαι οροθετικός. Τώρα όταν τα πράγματα φτάνουν να γίνονται ποιο σοβαρά, πιστεύω ότι για να κάνει κανείς σχέση με κάποιον πρέπει να είναι ειλικρινής απέναντί του.

Θα έκανες σχέση με οροθετικό?
Ναι θα έκανα σχέση με έναν οροθετικό, όπως ξέρεις έχω σχέση όμως και μάλιστα μακροχρόνια (16 χρόνια) και ευτυχώς δεν είναι οροθετικός.

Πως σου φαίνετε ο γιατρός σου? Τον εμπιστεύεσαι?
Οι γιατροί μου θες να πεις, στο νοσοκομείο ου με παρακολουθούν υπάρχει μια ομάδα γιατρών που αποφασίζουν από κοινού για τον ασθενή, εγώ έρχομαι σε επαφή με 3 από αυτούς , είμαι αρκετά ικανοποιημένος, με κάνουν να νιώθω αρκετά ασφαλής και μου εμπνέουν εμπιστοσύνη.

Τι πιστεύεις πλέον για τον ιό?
Για τον ιό πιστεύω ότι είναι αρκετά επικίνδυνος, ακόμα τον ελέγχουν αρκετά πλέον αλλά δεν παύει να είναι επικίνδυνος και όσο δε βρίσκουν αυτό το ρημάδι το εμβόλιο (τα τελευταία νέα είναι δυστυχώς απαισιόδοξα)

Τι έχεις να πεις σε κάποιον που μαθαίνει τώρα ότι έχει τον ιό?
Αισιοδοξία, τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα από παλιότερα, να το αντιμετωπίσει και σε καμιά περίπτωση να μην παραιτηθεί, η ζωή είναι όμορφη με όλες τις δυσκολίες της.

Πιστεύεις ότι το κράτος σε βοηθάει αρκετά? Τι πιστεύεις ότι λείπει από την αντιμετώπιση του κράτος ως προς τους οροθετικούς?
Αν αναλογιστής ότι σε κάποιες χώρες οι οροθετικοί δεν έχουν πρόσβαση στα αντιρετροϊκά φάρμακα και οι άνθρωποι πεθαίνουν αβοήθητοι, ναι κάνει τουλάχιστον τα βασικά, ίσος να μπορούσε να κάνει περισσότερα, οι νοοτροπίες και οι προκαταλήψεις πρέπει να αλλάξουν απέναντι στον ιό, για παράδειγμα χρειάστηκε να κάνω εξέταση και ο γιατρός του νοσοκομείου δεν επιτρέπει να γίνεται η εξέταση μέσα στο νοσοκομείο γιατί υπάρχει κίνδυνος να κολλήσουν οι υπόλοιποι, στο τέλος βέβαια μου την έκανε στα κρυφά. Ο κίνδυνος να κολλήσει κάποιος από την συγκεκριμένη εξέταση είναι ανύπαρκτος γιατί ούτος η άλλος το μηχάνημα απολυμαίνετε μετά από κάθε χρήση οπότε εξαλείφετε ο κίνδυνος, το HIV πλέον δεν σκοτώνει η προκατάληψη και η άγνοια απέναντι σε οροθετικούς μπορεί να σκοτώσει….

Πιστεύεις ότι οι εκστρατείες κατά του HIV και η αντιμετώπιση για ενημέρωση είναι σωστή και αρκετή?
Τι να σου πω? Εμείς δεν είμαστε ενημερωμένοι για τον ιό? Ήμασταν και όμως κολλήσαμε, το θέμα είναι ότι έχει να κάνει με το σεξ και εκεί παίζουν πολλά ρόλο, τέλος πάντων προφυλακτικό είναι ο μόνος τρόπος προφύλαξης όλοι το ξέρουμε…….

Πόσο έχει επηρεάσει ο ιός την επαγγελματική εξέλιξη?
Καθόλου δεν την έχει επηρεάσει αφού δε ξέρει κανείς τίποτα.

Έχεις αλλάξει την διατροφή σου για τον ιό?
Όχι δεν έχω αλλάξει την διατροφή μου για τον ιό. Τρώω συγκεκριμένα πράγματα για ένα άλλο πρόβλημα υγείας που έχω άσχετα με τον ιο.

Φοβάσαι το μέλλον?
Σε καμιά περίπτωση δεν τον φοβάμαι. Είμαι αρκετά αισιόδοξος, ξέρω ότι θα έρθουν δύσκολες στιγμές αλλά θα τις αντιμετωπίσω και με λίγη τύχη όλα θα πάνε καλά. Μια ζωή μας δίνετε, δεν θα την περάσουμε με τον φόβο του ιού, θα τον παλέψουμε.

Από τι σε κρατά «πίσω» ο ιός?
Μέχρι τώρα από τίποτα δεν με κρατάει πίσω, η ζωή μου συνεχίζετε κανονικά. Δεν ξέρω τι μου επιφυλάσσει το μέλλον αλλά ελπίζω να πάνε όλα καλά..

Ενημερώνεσαι για ότι αφόρα τον ιό από κάπου?
Ενημερώνομε από τους γιατρούς μου και από κάποια site όπως το www.hivaids.gr

Πάς σε συναντήσεις οροθετικών?
Όχι, δεν πηγαίνω γιατί δεν νιώθω την ανάγκη να το κάνω. Έχω την συμπαράσταση του συντρόφου μου που είναι σημαντική, ίσως αν υπήρχε και ένιωθα την ανάγκη να μιλήσω σε κάποιους να πήγαινα.