Η πρώτη μου εξέταση

Είχα πολύ καιρό να κάνω σεξ και επειδή παλιά ήμουν εθελοντής αιμοδότης ήθελα να πάω να δώσω αίμα.

 

Είχα δυόμιση χρόνια που έκανα σεξ και δεν είχα κάνει ποτέ μου εξέταση για HIV.

 

Έτσι σκέφτηκα να πάω να κάνω την πρώτη μου εξέταση.

 

Δεν ήθελα να πάω κάπου που βγάζει μάτι το μέρος ότι για κάτι τέτοιο είσαι εκεί (βλέπε στο Συγγρού J) και έτσι είδα στο internet ότι μπορούσα να πάω στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας στην Λ. Αλεξάνδρας 196, Τ.Κ. 11521, Αθήνα, 210-6467473 / 210-6447941 και να κάνω την εξέταση.

 

Πήρα τηλέφωνο μου είπαν την διαδικασία και έτσι περίμενα την ημέρα που είχα κλείσει ραντεβού να έρθει για να πάω.

 

Μπορώ να πώ ότι άρχισα να φοβάμαι μήπως και…

Πάντα φοβόμουν το AIDS. Από την ημέρα που άκουσα ότι ο Freddy Mercury των Queen πέθανε από αυτό, πίστευα  ότι μία μέρα και εγώ από αυτό θα πεθάνω.

Όταν ξεκίνησαν να μου αρέσουν οι άντρες και να θέλω να κάνω σέξ μαζί τους πίστευα ότι θα «πάθω». Τι εννοώ με το πάθω, εννοώ ότι παρόλο που ήξερα πως το κολλάς, επίσης πίστευα ότι αυτό το «παράνομο» σεξ με άντρες είναι αμαρτία και αυτό θα είναι το τίμημα που θα πληρώσω.

 

Έχω μία κολλητή που ξέρει τα ΠΑΝΤΑ για μένα. Έτσι τη είπα ότι θα πάω να κάνω εξέταση για HIV αφού έχω καιρό να κάνω σεξ και αφού θέλω να δώσω και αίμα.

 

Ήρθε η μέρα για να πάω για την εξέταση, ένοιωθα πολύ άγχος, ντροπή, στεναχώρια.

 

Νόμιζα ότι όλοι ήξεραν που παω.

 

Μπήκα στην είσοδο και ένοιωθα ότι από πίσω μου όλοι με κοίταγαν και με έδειχναν.

 

Μπήκα με ντροπή και φόβο μέσα και πλησίασα στα αριστερά ένα γραφείο που ήταν ένας υπάλληλος. Του είπα ότι έχω ραντεβού για αιμοληψία για HIV και μου  είπε να περιμένω λίγο.

 

Εκεί που περίμενα ήρθαν και 2 κοπέλες και περίμεναν για τον ίδιο λόγο.

 

Ευτυχώς αυτές είχαν η μία την άλλη για παρέα. Εγώ μόνος. Αισθανόμουν ένα κενό. Έναν φόβο.

 

Ήρθε ο υπάλληλος της εισόδου και μας είπε σε ποιο κτίριο να πάμε και πώς θα φτάσουμε στο συγκεκριμένο γραφείο.

 

Άφησα τις κοπέλες να περάσουν πρώτες.

 

Φθάσαμε στο χολ του γραφείου που σου παίρνουν το δείγμα για εξέταση.

 

Μπήκαν πρώτες οι κοπέλες μέσα, εγώ περίμενα από έξω. Έκαναν κανένα δεκάλεπτο μέχρι να βγούν και εμένα μου φάνηκαν ώρες,

ώρες αγωνίας, φόβου και ντροπής. Ντροπή γιατί δεν ήξερα τι θα ήθελα να απαντήσω αν με ρώταγαν αν ήμουν ομοφυλόφιλος.

 

Σκεφτόμουν ότι θα πω πως δεν είμαι ομοφυλόφιλος, έτσι και αλλιώς πως θα τα μάθουν αυτοί?

 

Ήρθε η σειρά μου να μπώ μέσα.

 

Μπαίνω, είναι μία κυρία στο γραφείο, με ρωτάει το ονοματεπώνυμό μου, το λέω, με ρωτάει ηλικία, την λέω, με ρωτάει αν είμαι ομοφυλόφιλος, εκεί παγώνω για λίγα δευτερόλεπτα, απαντάω πως ναι είμαι (μία ανακούφιση ένοιωσα αλλά και μία ντροπή ταυτόχρονα), με ρώτησε πόσο καιρό έχω να κάνω σεξ, τις απάντησα, με ρώτησε αν έχω κάνει σεξ χωρίς προφύλαξη, της απάντησα ναι. Δεν μου ζήτησε διεύθυνση, μόνο το κινητό μου και μου εξήγησε ότι δεν θα με ενοχλήσουν.

 

Μου είπε να κάτσω σε μία καρέκλα και να σηκώσω το μανίκι μου, το έκανα.

 

Ετοίμασε κάποια μικρά μπουκαλάκια δειγματοληψίας αίματος και μου έβαλε στην φλέβα μία «πεταλούδα» και πήρε το δείγμα που χρειαζόταν.

 

Μου είπε ότι σε μία εβδομάδα έπρεπε να παω εγώ ο ίδιος να τις πάρω, δεν τις δίνουν σε κανέναν άλλον εκτός από εμένα.

 

Όταν έφυγα από το γραφείο της ένιωσα μία ανακούφιση που τελείωσε και αυτό.

 

Δεν φοβόμουν μήπως βρούν κάτι, απλά ένιωσα ότι οκ όλα τελείωσαν αυτό ήταν.

 

Βγήκα από το κτίριο χαρούμενος.

 

Πήρα τηλέφωνο την κολλητή μου και τις είπα ότι οκ, μου πήραν το αίμα για εξέταση, σε μία εβδομάδα θα πάω να πάρω τα αποτελέσματα και όλα είναι οκ.

 

Το βράδυ καθόμουν στο σπίτι και σκέφτηκα να αρχίσω να ψάχνω στο internet να βρώ τι λένε για το AIDS, τι γίνετε αν έχεις, πόσο χρόνο θα ζήσεις, πόσα φάρμακα θα πάρεις, τι συμπτώματα θα εμφανίσεις, έτσι ώστε να είμαι προετοιμασμένος.

 

Δυστυχώς όμως στα sites που έπεσα ήταν εντελώς λανθασμένα, το μόνο που διάβαζα ήταν ότι ο μέσος όρος τον ατόμων πεθαίνει από AIDS 3 με 6 μήνες από την ημέρα που το μαθαίνει ότι το έχει.

Παίρνουν ένα «κοκτέιλ» πάρα πολλών φαρμάκων.

Τα συμπτώματα τα εμφανίζουν σχεδόν άμεσα και είναι πολλά.

Αδυνατίζουν πολύ.

Έχουν πληγές και άλλες τέτοιες βλακείες.

 

Άρχισα να πανικοβάλλομαι. Να φοβάμαι μην μου βρουν κάτι. Αν έχω AIDS σκεφτόμουν θα αυτοκτονήσω αμέσως. Δεν θα αφήσω τον εαυτό μου να πάθει πρώτα όλα αυτά και μετά να πεθάνω από αυτό. Δεν θα αφήσω την οικογένειά μου να ταλαιπωρηθεί για μένα.

 

Μετά σκέφτηκα ότι ήταν Απρίλης, το Σεπτέμβρη θα παντρευόταν η αδερφή μου.

 

Αν έχω AIDS έχω μερικούς μήνες ακόμα ζωής, μπορεί μέχρι τότε να μην είναι εμφανή τα συμπτώματά μου και να μην φαίνεται ότι πεθαίνω. Δεν θα ήθελα να τους χαλάσω τον γάμο. Οπότε δεν θα αυτοκτονήσω ακόμα. Θα δώ πως θα τα πάω μέχρι τον Σεπτέμβρη και αν είμαι οκ θα αυτοκτονήσω μία εβδομάδα μετά τον γάμο ώστε να τον έχουν χαρεί όλοι πρώτα.

 

Και αμέσως πήρα την κολλητή μου και τις είπα τι διάβασα και τι έχω σκοπό να κάνω αν βγούν τα αποτελέσματα θετικά.

Advertisements
Αναρτήθηκε στις My HIV life. 9 Σχόλια »

9 Σχόλια to “Η πρώτη μου εξέταση”

  1. Georg! Says:

    Just full of experiences !!

    Awaiting for the rest of the story….

    ciaoooo

  2. koukou Says:

    Πέρασα και ήθελα να σου πώ γειά…

  3. Κώστας Says:

    Σφίχτηκα καθώς διάβαζα το κείμενο… Περιμένω τη συνέχεια.

  4. Equilibrium Says:

    Περίμενα καιρό να ανεβάσεις νέο ποστ, και χάρηκα μόλις αντίκρυσα ότι το ‘κανες. Καθώς όμως το βλέμμα μου έτρεχε πάνω στις αράδες, σκοτείνιαζε. Θα φταίνε τα υγρά σύννεφα που μπήκαν μπροστά στα μάτια μου… Είχες μια διαίσθηση απ’ ό,τι φαίνεται. Αναμένω με αγωνία τη συνέχεια. Με κάθε λεπτομέρεια. Ειπαμε, για να αφυπνίσεις κόσμο! Σου στέλνω την αγκαλιά μου για καλό κουράγιο

  5. wrong guy Says:

    και εγω θέλω λεπτομέρειες.πολλές.
    μη μασάς.
    ειμαι μαζί σου.
    έχω ζήσει καιρό με κάποιον που ήταν φορέας και ξέρω πως δεν είναι το τέλος του κόσμου.

    τα φιλιά μου

  6. stratos Says:

    iperoho keimeno,katapliktiko,antapokronotan panw stis dikes mou anisihies kai idees pou eiha otan ematha oti eimai orothetikos!

  7. think+ Says:

    Einai apistafto! Mou eferes mnhmes pou eixan kriftei polu va8ia sto myalo mou… Prin 3,5 xronia ezhsa olo auto, akrivws opws to perigrafeis parapanw… Oute stis leptomeries den peftoume e3w… Na eisai kala boy, 8a se diavazw sixna!

  8. Για Πάντα Στρατιώτης Says:

    Κι εγώ άρχισα να σκοτεινιάζω καθώς προχωρούσα.Πρέπει να ταν απαίσιο αυτό το συναίσθημα έτσι?

  9. Δαφνη Says:

    Γεια!..πρωτη φορα μπηκα στο site σου γιατι με ενδιαφερει το θεμα..εχω κι εγω καποιες υποψιες που προς το παρον λεω να τις αγνοησω…χαιρομαι πολυ παντως που εισαι μια χαρα επειτα απο τοσον καιρο και συνεχιζεις και γραφεις τις εξελιξεις σου!να’σαι παντα οσο πιο υγιης μπορεις σου ευχομαι!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: