Ο πρώτος μήνας με τα φάρμακα.

Έχει περάσει ήδη ένας μήνας και μία βδομάδα από τότε που ξεκίνησα τα φάρμακα και όλα πάνε μια χαρά.

Καμία παρενέργεια, κανένα άγχος πλέον.

Έχω μάθει να τα παίρνω στην ώρα τους.

Έχω μάθει να τα κρύβω.

Έχω μάθει να τα παίρνω με τρόπο ώστε να μην με καταλαβαίνουν.

Έχω μπεί σε μία ρουτίνα πλέον.

Προχτές έκανα και την πρώτη μου αιμοληψία ένα μήνα αφού ξεκίνησα τα φάρμακα για να δούμε αν δουλεύουν όλα όπως η γιατρός μου υπολογίζει.

Μου είπε η γιατρός μου να κάνω άλλη μία εξέταση στο συκώτι με έναν άλλο υπέρηχο γιατί αυτή η εξέταση ολοκληρώνει αυτήν που είχα κάνει πριν ξεκινήσω τα φάρμακα.

Την έκανα και αυτήν και μου είπε ο γιατρός ότι όλα είναι μια χαρά.

Τώρα περιμένω γύρω στις 27 Δεκεμβρίου να βγούν και τα αποτελέσματα από την αιμοληψία για να δούμε πόσα είναι τα cd4 και το ιικό φορτίο αφού έχω πάρει τα φάρμακα.

month.jpg

Δεν έχω άγχος.

Τα πράγματα είναι έως τώρα πολύ καλύτερα από όσο περίμενα και φοβόμουν.

Δεν αισθάνομαι «άρρωστος» και δεν είμαι.

Δεν φοβάμαι.

Είμαι τυχερός που έχω την γιατρό μου και τους φίλους μου που ξέρουν για τον ιό και τους φίλους μου που δεν ξέρουν τίποτα.

Είμαι τυχερός που έχω την οικογένειά μου (που φυσικά δεν ξέρουν τίποτα).

Είμαι τυχερός που έμαθα για τον ιό.

Είμαι τυχερός που ενημερώθηκα σωστά από έναν οροθετικό.

Το blog μου έφθασε στο παρόν τα ζωής μου.

Προσπάθησα να σας περιγράψω όσο ποιο αναλυτικά μπορούσα τα βασικά στάδια της ζωής μου με τον ιό έτσι ώστε να ενημερώσω για πολλά πράγματα που δεν μαθαίνετε στα σχολεία, στην τηλεόραση, στα φυλλάδια και τις αφίσες.

Στάδια που τα έζησα βασικά μόνος, με προσοχή, με ενδιαφέρον, με φόβο, με πίστη, με κουράγιο, με βοήθεια.

Όπως έχω αναφερθεί και στο παρελθόν, η ζωή μου δεν είναι τρόπος ζωής προς μίμηση, είναι απλά μία διήγηση της ζωής ενός οροθετικού και μόνο στην Ελλάδα με το δικό του μυαλό και τρόπο σκέψης. Με τον δικό του τρόπο αντιμετώπισης και τον δικό του οργανισμό.

Ο σκοπός μου ήταν και είναι να βοηθήσω τον κόσμο να καταλάβει τον ιό. Κόσμο που είτε δεν είναι οροθετικός, είτε θέλε να μάθει για τον ιό από ενδιαφέρον, είτε μόλις έμαθε ότι έχει τον ιό και θέλει να ενημερωθεί, είτε για άτομα που είναι οροθετικοί και ενδιαφέρονται να μάθουν για έναν οροθετικό.

Σας ευχαριστώ για τα σχόλιά σας, συγνώμη που δεν απάντησα σε κάποιους που ρωτάγατε στα σχόλιά σας διάφορα άλλα το wordpress δεν μου δίνει την δυνατότητα να απαντώ στα σχόλια που μου κάνετε.

Να ξέρετε ότι το blog μου δεν σταματά εδώ, φυσικά θα συνεχίσω να σας διηγούμαι την ζωή μου και την εξέλιξή της με τον ιό αλλά πλέον στο παρών και όχι στο παρελθόν όπως μέχρι τώρα.

Ότι πρέπει να το πώ για να μαθαίνετε και να ενημερώνεστε θα το λέω.

Υπάρχουν πολλά που θέλω να κάνω στο blog μου το 2008, πράγματα που θα σας βοηθήσουν να κατανοήσετε τον ιό, να τον παρακολουθείτε όπως και εγώ.

Θέλω να ξέρετε ότι οποιαδήποτε ιδέα και βοήθεια σε οτιδήποτε θα είναι ευπρόσδεκτη.

Ότι απορία και ερώτηση θέλετε να μου κάνετε, μην διστάσετε, ελεύθερα.

Ελπίζω να συνεχίσετε να με διαβάζετε και να μου στέλνετε τα σχόλιά σας, έστω και αν το σχόλιο είναι ένα γειά.

Σας ευχαριστώ και πάλι.

Σας εύχομαι ότι καλύτερο για όλους το 2008, χωρίς ιούς, χωρίς πόνους, χωρίς στεναχώριες, χωρίς πολέμους, χωρίς μολύνσεις, χωρίς καταστροφές.  

Μακάρι να σας πάνε όλα καλά.

Advertisements
Αναρτήθηκε στις My HIV life. Ετικέτες: , , , , , . 26 Σχόλια »

Τα φάρμακα

Κανονίσαμε ραντεβού για να πάω να πάρω τα φάρμακα και την ίδια μέρα να κάνω μία εξέταση στο συκώτι με ένα ειδικό μηχάνημα που μόνο αυτή μπορεί να στείλει τους οροθετικούς «ασθενείς» της να το κάνουν δωρεάν και υπάρχουν μόνο 7 σε όλο τον κόσμο και τα ένα στην Ελλάδα.

 

Αυτή η εξέταση είναι καθαρά ενημερωτική και είναι για να δούμε σε τι κατάσταση είναι το συκώτι μου πρίν τα φάρμακα και πώς θα είναι μετά, μήπως τα φάρμακα δημιουργήσουν κάποιο πρόβλημα, και φυσικά αν εγώ θέλω να την κάνω. Φυσικά και δέχτηκα να την κάνω. Ποιος δεν θα ήθελε να ξέρει αν και άλλο ένα μέρος του σώματός του είναι καλά η όχι με μία εξέταση που είσαι προνομιούχος να μπορείς να την κάνεις και μάλιστα δωρεάν ενώ είναι πανάκριβη και για να μπορέσει κάποιος άλλος να δεί αυτά που δείχνει αυτή η εξέταση γίνετε μόνο «ανοίγοντάς» τον?

 

Πήγα την ημέρα που συμφωνήσαμε, μου έδωσαν ένα ειδικό δικό μου «βιβλιάριο» που το κρατάνε αυτοί εκεί και μου γράφουν τα φάρμακα που πρέπει να μου δώσει το φαρμακείο του νοσοκομείου που παρακολουθούμε (φυσικά δωρεάν είναι και τα φάρμακα).

 

Πήγα στο φαρμακείο με το βιβλιάριο αυτό και το έδωσα στην κοπέλα εκεί.

 

Τελικά τα φάρμακα ήταν ένα κουτί από το κάθε ένα, δηλαδή δύο κουτιά (μπουκάλια βασικά).

truvada.jpg

Εκεί χάρηκα γιατί νόμιζα ότι θα μου δώσουν 4-5 κουτιά από το κάθε ένα και θα ήταν δύσκολο να τα έκρυβα μέσα στο σπίτι.

 

Μετά πήγα και στο ειδικό γραφείο που κάνουν την εξέταση για το συκώτι, ήταν 5 λεπτά υπόθεση η εξέταση, ήταν σαν υπέρηχος. Το συκώτι μου ήταν μια χαρά μου είπε ο γιατρός.

 

Ήμουν χαρούμενος, έως τώρα όλα μία χαρά, το μόνο που περίμενα πλέον ήταν να πάρω τα φάρμακα το βράδυ.

stocr.jpg

Ήρθε η ώρα το βράδυ να πάρω τα φάρμακα, 3 χάπια από το ένα κι 1 χάπι από το άλλο. Τα πήρα στης 23:00 το βράδυ λίγο πρίν πέσω για ύπνο και μετά το φαγητό μου έτσι ώστε αν έχουν παρενέργειες με ζαλάδες όπως μου είχε πει η γιατρός μου να με πιάσουν ενώ κοιμάμαι ώστε να μην τις καταλάβω.

 Το πρωί ξύπνησα για να πάω στην δουλειά, σηκώνομαι από το κρεβάτι και ήθελα να πάω στην τουαλέτα για να πλυθώ αλλά έλα μου που άλλού ήθελα εγώ να πάω και αλλού πήγαινα! Ζαλιζόμουν λές και ήμουν μεθυσμένος, δεν μπορούσα να προχωρήσω ευθεία όπως ήθελα. L αυτό με απογοήτευσε γιατί ήθελα να πάω στην δουλειά μου και δεν μπορούσα να λείπω πάλι.

 

Σιγά σιγά συνερχόμουν από την πολύ ζάλη όσο περνούσε η ώρα αλλά δεν έφευγε τελείως.

 

Σκεφτόμουν αν φαίνεται όταν περπατάω ότι πάω λίγο σαν μεθυσμένος θα με περνάνε για μπεκρή και ότι πρωί πρωί τα έτσουξα J.

 

Το έβλεπα όλο το θέμα σαν χαβαλές, ήξερα ότι σιγά σιγά θα περνούσε και έτσι το ψιλό κορόιδευα μέσα μου.

 

Μέχρι τις 12 το μεσημέρι είχε περάσει.

 

Τελικά το βρήκα το κόλπο για να μην με πιάνουν ζαλάδες.

 

Το δεύτερο βράδυ όταν πήρα τα φάρμακα ήπια 2 ποτήρια νερό μονοκοπανιά και το επόμενο πρωί δεν είχα καθόλου ζαλάδες.

 

Αυτό το δοκίμασα και την επόμενη μέρα και όντως δεν ζαλιζόμουν το πρωί. J

 

Όλα μια χαρά έως τώρα. Αρκεί να μην βγούν άλλες παρενέργειες.

smile1.jpg
.

Αναρτήθηκε στις My HIV life. Ετικέτες: , , , . 4 Σχόλια »

Τα πρώτα «δυσάρεστα νέα».

 

 

Επιτέλους κατάφερα να τελειώσω με την μετακόμιση στο νέο σπίτι αλλά μέσα στον πρώτο καύσωνα του καλοκαιριού.

 

Πώς άντεξα ούτε που ξέρω.

 

Πολύ κούραση, κακή διατροφή, είχα και την δουλειά μου, άγχος, ταλαιπωρία, λίγος ελεύθερος χρόνος.

 

Αλλά επιτέλους ξεκίνησα να μένω μόνος.

 

Ένιωθα πιο ολοκληρωμένος, πιο ελεύθερος, πιο χαλαρός, πιο ασφαλές ως προς τους άλλους.

 

Όλα κύλαγαν καλά, χωρίς πολύ ελεύθερο χρόνο αλλά καλά.

 

Έτσι από τον Ιούλιο που ξεκίνησα να μένω μόνος έφθασε τέλος Σεπτέμβρη και ο καιρός για την νέα αιμοληψία για τις νέες εξετάσεις 3μήνου.

 

Πήγα, μου πήραν αίμα και περίμενα να περάσει μία εβδομάδα για να βγουν τα αποτελέσματα.

 

Φυσικά περίμενα τα αποτελέσματα να είναι ακόμα σταθερά.

 

Δεν ήταν όμως.

 

Πήρα τηλέφωνο να μου πούν τα αποτελέσματα και μου είπαν ότι τα cd4 μου μου είχαν πέσει και είχαν φθάσει στα 220 από τα 480. το ιικό φορτίο ήταν ακόμα σταθερό.

 

 Μου είπε η γιατρός μου ότι πρέπει να ξανακάνω εξετάσεις μήπως δεν ήταν σωστά τα αποτελέσματα με τα cd4 και δεν έχουν πέσει τόσο.

 

Αγχώθηκα, αν όντως μου έχουν πέσει τα cd4 κοντά στα 220 τότε αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει άμεσα να ξεκινήσω να παίρνω φάρμακα για προληπτικούς λόγους. Για να μην μου πέσουν άλλο τα cd4 και αρχίσω να νοσώ.

pills.jpg

Αγχώθηκα, για ποιόν λόγω να μου έπεσαν 50% τα cd4 μου από την προηγουμένη εξέταση? Μήπως λόγω κούρασης ? Μήπως λόγω όχι τόσο καλής διατροφής? Μήπως λόγω όλων αυτών?

 

Περίμενα με αγωνία να περάσει η εβδομάδα ώστε να πάω να ξανακάνω τις εξετάσεις.

 

Πήγα, τις έκανα και τώρα περίμενα να περάσει μια εβδομάδα να βγούν τα αποτελέσματα.

 

Η αγωνία για μία ακόμη φορά στα ύψη, όχι γιατί φοβάμαι για την υγεία μου, αλλά γιατί αν ξεκίναγα α φάρμακα θα τα έπαιρνα κάθε μέρα για χρόνια.

 

Μου άρεσε που είχε περάσει ενάμιση χρόνος χωρίς φάρμακα.

 

Φυσικά αν πρέπει να ξεκινήσω την «θεραπεία» τότε θα τα πάρω.

 

Πήρα την γιατρό μου τηλέφωνο και μου είπε ότι όντος έχουν πέσει τα cd4 μου, αυτήν την φορά στα 200.

 

Μου είπε ότι πρέπει να ξεκινήσω την «θεραπεία» άμεσα και ότι δεν πρέπει να φοβάμαι τίποτα, απλά θα παίρνω φάρμακα, τίποτα άλλο, είναι μόνο για προληπτικούς λόγους και για να βοηθήσω το ανοσοποιητικό μου να ανέβουν τα cd4 μου.

pills-2.jpg

Μου είπε επίσης ότι δεν θα μου δώσει πολλά φάρμακα να παίρνω την ημέρα, μόνο 2 φάρμακα, 4 χάπια (3 από το ένα και 1 από το άλλο) μία φορά την ημέρα και ότι αυτά τα φάρμακα θα με βάλουν σιγά σιγά στην διαδικασία να ξεκινήσω το νέο φάρμακο (για Ελλάδα νέο) που είναι 1 χάπι μία φορά την ημέρα.

 

Εκεί κάπως χάρηκα, χαλάρωσα, ηρέμησα.

 

Μέχρι να φθάσουν οι μέρες να πάω να πάρω τα φάρμακα είχα αρχίσει να αγχώνομαι με διάφορα θέματα που αφορούσαν τα φάρμακα π.χ. πόσα κουτιά θα είναι τα φάρμακα? Πού θα τα κρύψω? Τι παρενέργειες μπορεί να έχουν? Πότε θα μου ανέβουν τα cd4 μου? Τι ώρα θα τα παίρνω? Πώς θα πηγαίνω μία φορά τον μήνα να τα παίρνω από το νοσοκομείο και θα καθυστερώ στην δουλειά μου? Τι θα γίνει αν έρθουν οι γονείς μου και μείνουν για μερικές μέρες στο σπίτι? Πως θα παίρνω τα φάρμακα χωρίς να τα δούν και το καταλάβουν? Τι θα γίνει αν πρέπει να είμαι εκτός σπιτιού? Πως θα τα παίρνω? Πώς θα τα κουβαλάω?

 

Άντε να έρθει η ημέρα που θα πάω να τα πάρω να δώ πόσα κουτιά είναι, πώς είναι, πότε θα τα παίρνω, αν θα μου προκαλέσουν παρενέργειες.

 

Αχ, πάλι άγχος λόγω άγνοιας, είναι κάτι καινούριο για μένα και με έχει αγχώσει…

Αναρτήθηκε στις My HIV life. Ετικέτες: , , , , . 7 Σχόλια »

Κάντε το τεστ για τον HIV

Do the HIV test

Αναρτήθηκε στις HIV. Ετικέτες: , , , , , , . 16 Σχόλια »