Τα φάρμακα

Κανονίσαμε ραντεβού για να πάω να πάρω τα φάρμακα και την ίδια μέρα να κάνω μία εξέταση στο συκώτι με ένα ειδικό μηχάνημα που μόνο αυτή μπορεί να στείλει τους οροθετικούς «ασθενείς» της να το κάνουν δωρεάν και υπάρχουν μόνο 7 σε όλο τον κόσμο και τα ένα στην Ελλάδα.

 

Αυτή η εξέταση είναι καθαρά ενημερωτική και είναι για να δούμε σε τι κατάσταση είναι το συκώτι μου πρίν τα φάρμακα και πώς θα είναι μετά, μήπως τα φάρμακα δημιουργήσουν κάποιο πρόβλημα, και φυσικά αν εγώ θέλω να την κάνω. Φυσικά και δέχτηκα να την κάνω. Ποιος δεν θα ήθελε να ξέρει αν και άλλο ένα μέρος του σώματός του είναι καλά η όχι με μία εξέταση που είσαι προνομιούχος να μπορείς να την κάνεις και μάλιστα δωρεάν ενώ είναι πανάκριβη και για να μπορέσει κάποιος άλλος να δεί αυτά που δείχνει αυτή η εξέταση γίνετε μόνο «ανοίγοντάς» τον?

 

Πήγα την ημέρα που συμφωνήσαμε, μου έδωσαν ένα ειδικό δικό μου «βιβλιάριο» που το κρατάνε αυτοί εκεί και μου γράφουν τα φάρμακα που πρέπει να μου δώσει το φαρμακείο του νοσοκομείου που παρακολουθούμε (φυσικά δωρεάν είναι και τα φάρμακα).

 

Πήγα στο φαρμακείο με το βιβλιάριο αυτό και το έδωσα στην κοπέλα εκεί.

 

Τελικά τα φάρμακα ήταν ένα κουτί από το κάθε ένα, δηλαδή δύο κουτιά (μπουκάλια βασικά).

truvada.jpg

Εκεί χάρηκα γιατί νόμιζα ότι θα μου δώσουν 4-5 κουτιά από το κάθε ένα και θα ήταν δύσκολο να τα έκρυβα μέσα στο σπίτι.

 

Μετά πήγα και στο ειδικό γραφείο που κάνουν την εξέταση για το συκώτι, ήταν 5 λεπτά υπόθεση η εξέταση, ήταν σαν υπέρηχος. Το συκώτι μου ήταν μια χαρά μου είπε ο γιατρός.

 

Ήμουν χαρούμενος, έως τώρα όλα μία χαρά, το μόνο που περίμενα πλέον ήταν να πάρω τα φάρμακα το βράδυ.

stocr.jpg

Ήρθε η ώρα το βράδυ να πάρω τα φάρμακα, 3 χάπια από το ένα κι 1 χάπι από το άλλο. Τα πήρα στης 23:00 το βράδυ λίγο πρίν πέσω για ύπνο και μετά το φαγητό μου έτσι ώστε αν έχουν παρενέργειες με ζαλάδες όπως μου είχε πει η γιατρός μου να με πιάσουν ενώ κοιμάμαι ώστε να μην τις καταλάβω.

 Το πρωί ξύπνησα για να πάω στην δουλειά, σηκώνομαι από το κρεβάτι και ήθελα να πάω στην τουαλέτα για να πλυθώ αλλά έλα μου που άλλού ήθελα εγώ να πάω και αλλού πήγαινα! Ζαλιζόμουν λές και ήμουν μεθυσμένος, δεν μπορούσα να προχωρήσω ευθεία όπως ήθελα. L αυτό με απογοήτευσε γιατί ήθελα να πάω στην δουλειά μου και δεν μπορούσα να λείπω πάλι.

 

Σιγά σιγά συνερχόμουν από την πολύ ζάλη όσο περνούσε η ώρα αλλά δεν έφευγε τελείως.

 

Σκεφτόμουν αν φαίνεται όταν περπατάω ότι πάω λίγο σαν μεθυσμένος θα με περνάνε για μπεκρή και ότι πρωί πρωί τα έτσουξα J.

 

Το έβλεπα όλο το θέμα σαν χαβαλές, ήξερα ότι σιγά σιγά θα περνούσε και έτσι το ψιλό κορόιδευα μέσα μου.

 

Μέχρι τις 12 το μεσημέρι είχε περάσει.

 

Τελικά το βρήκα το κόλπο για να μην με πιάνουν ζαλάδες.

 

Το δεύτερο βράδυ όταν πήρα τα φάρμακα ήπια 2 ποτήρια νερό μονοκοπανιά και το επόμενο πρωί δεν είχα καθόλου ζαλάδες.

 

Αυτό το δοκίμασα και την επόμενη μέρα και όντως δεν ζαλιζόμουν το πρωί. J

 

Όλα μια χαρά έως τώρα. Αρκεί να μην βγούν άλλες παρενέργειες.

smile1.jpg
.

Advertisements
Αναρτήθηκε στις My HIV life. Ετικέτες: , , , . 4 Σχόλια »

4 Σχόλια to “Τα φάρμακα”

  1. Γιάννης Says:

    Είδες τελικά που τα συνήθισες!:):)

  2. Matina Says:

    Μπράβο ρε αγόρι!!! Γιατί να τα κρύβεις τα φάρμακα όμως μέσα στο σπίτι; Δεν μετακόμισες;

    Εύχομαι, όλα να πάνε καλά με τη θεραπεία!

    Φιλάκια 😉

  3. Equilibrium Says:

    πάντα υπάρχει ο τρόπος για να τα καταφερνουμε και χαιρομαι που στη φαση που εξιστορεις τον βρηκες! καλες γιορτες να’χεις!

  4. impressedguy Says:

    Καλές γιορτές και από μένα. Εύχομαι να σου πάνε όλα καλά.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: