Πόση στεναχώρια πρέπει να περάσει ένας άνθρωπος στην ζωή του?

Χτές μου είπε ένας φίλος μου που αγαπώ, σέβομαι και εκτιμώ ότι χθές έμαθε ότι είναι και αυτός φορέας.

 

Ξέρει ότι είμαι φορέας και όταν τον γνώρισα μου είπε ότι είχε παλιά σχέση με οροθετικό, ήξερε πολλά για το HIV και μου συμπαραστεκόταν. Είναι ένας από τους καλύτερούς μου φίλους, με προσέχει, ανησυχεί για μένα και ενδιαφέρετε.

 

Όταν μου το είπε χθές, νόμιζα ότι με κορόιδευε. Τελικά ήταν αλήθεια.

 

Θέλησε χθες να βγούμε να πάμε για φαγητό για να μιλήσουμε, να χαλαρώσει, να ηρεμίσει.

 

Ήταν αγχωμένος, κάπως στενοχωρημένος, λίγο σοκαρισμένος και ήταν κάτι που ειλικρινά πίστευα ότι αν κόλλαγε ποτέ του HIV θα το έπαιρνε πολύ πιο χαλαρά, διότι ξέρει πολλά για αυτό, είχε σχέση με οροθετικό, ήξερε εμένα, μου συμπαραστεκόταν και μου έλεγε να μην φοβάμαι και γενικά ήταν ήρεμος σε αυτό το θέμα, αλλά τελικά το HIV είναι τόσο ψυχοφθόρο που λυγίζει ακόμα και άτομα που ξέρουν για αυτό πολλά από πρίν, πόσο μάλλον ένα άτομο που δεν είχε καμία ιδέα για το HIV και ξαφνικά μαθαίνει ότι έχει κολλήσει.

 

Το έχω ξαναπεί σε άλλο μου άρθρο ότι το HIV είναι καθαρά μια ψυχολογική αρρώστια. Αυτό είναι που σε σκοτώνει σαν άνθρωπο. Όσα και να ξέρεις για το HIV, αν μάθεις ότι έχεις, τότε σε καταστρέφει ψυχολογικά.

 

Το βλέπω στον φίλο μου. Είμαι σίγουρος ότι θα χαλαρώσει με τον καιρό, αλλά είναι κρίμα να βλέπεις τους ανθρώπους να πέφτουν ψυχολογικά για την ζωή τους.

 

Μερικές φορές φαντάζομαι πόσες θανατηφόρες αρρώστιες υπάρχουν και πόσοι άνθρωποι τις έχουν και φοβάμαι.

 

Φοβάμαι ότι η ζωή είναι ένα πολύ δύσκολο πράγμα, που μέχρι να μας συμβεί κάτι τρομερό, όλοι την θεωρούμε σαν κάτι δεδομένο, σαν κάτι εύκολο, σαν κάτι όμορφο.

 

Έτσι μαθαίνουμε να ζούμε από μικρά παιδιά, αθώα, ήρεμα, μέχρι την ημέρα που για κάποιον λόγο είτε φταίμε είτε όχι, κάτι άσχημο συμβαίνει με την υγεία μας, και αρχίζουμε να ζούμε μία καινούργια ζωή, με περισσότερα προβλήματα, με περισσότερη στεναχώρια, με λύπη, με απαισιοδοξία, με φόβο για το αύριο και πότε θα τελειώσει αυτό.

 

Πράγματα που όταν δεν έχεις κάτι, δεν τα σκέφτεσαι τόσο έντονα.

 

Πόση στεναχώρια πρέπει να περάσει ένας άνθρωπος στην ζωή του?

 

Γιατί να μην ζει πιο όμορφα?

 

Γιατί να υπάρχουν τα νοσοκομεία και όλες αυτές οι αρρώστιες?

 

Αυτό είναι η ζωή?

Advertisements
Αναρτήθηκε στις My HIV life. Ετικέτες: , , , . 25 Σχόλια »