Είμαι βλάκας αλλά όχι χαζός

Ποτέ στην ζωή μου δεν με θεώρησα έξυπνο.

Φυσικά έχω ένα ποσοστό εξυπνάδας και γνώσης, σε πολλά και διάφορα θέματα που αφορούν την ζωή γενικά, τις σπουδές, την τέχνη, την μόδα, τα οικονομικά, τις σχέσεις, τα πολιτικά κ.α.

Έχω κάνει σε όλους τους τομείς κάποια λάθη, άλλες φορές μικρά και άλλες φορές μεγάλα.

Αλλά αυτή είναι και η μαγεία τις ζωής. Να δοκιμάζεις, να κάνεις λάθη και να μαθαίνεις από τα λάθη σου ώστε να εξελίσσεσαι και ώστε να υπάρχει ενδιαφέρον για την ζωή.

Μερικές φορές όμως τα λάθη μας γίνονται γιατί απλά δεν ξέρουμε πόσο κοντά βρισκόμαστε στο να τα κάνουμε ή γιατί η γνώση που έχουμε είναι μικρή και δεν νοιώθουμε ότι αυτό που μπορεί να κάνουμε θα οδηγήσει σε ένα λάθος.

Ποιος από εμάς δεν έχει κάνει λάθος στην ζωή του για τον οποιοδήποτε μικρό ή μεγάλο λόγο?

Το θέμα είναι πόσο νωρίς μαθαίνουμε ότι κάποια πράγματα και καταστάσεις θα οδηγήσουν σε αυτό το λάθος.

Είμαι βλάκας που νόμιζα ότι κάποια πράγματα είναι πολύ μακριά μου για να υπάρχει κίνδυνος για την ζωή μου, αλλά δεν είμαι χαζός ώστε να μην ξέρω ότι υπάρχει αυτός ο κίνδυνος.

Μερικοί μπορεί να με λένε ηλίθιο, πολύ ηλίθιο, που ενώ ήξερα ότι υπάρχει αυτό, θεωρούσα ότι είναι κάτι πολύ μακρινό ώστε να με «ακουμπήσει» .

Δεν ήξερα τι μπορεί να χάσω μέχρι που το έχασα.

Το ομολογώ, είμαι βλάκας αλλά όχι χαζός.

Αναρτήθηκε στις My HIV life. Ετικέτες: , , , , , , . 4 Σχόλια »

Who wants to be alone? (not me :) )

Ποιος θέλει να μείνει μόνος με ένα τέτοιο φεγγάρι στον ουρανό?
Με το καλοκαίρι να πλησιάζει?
Ποιος θέλει να κοιμάται μόνος?
Αγαπημένο τραγούδι αυτήν την περίοδο.

Ελπίζω να σας αρέσει.

Εδώ και οι στίχοι:

[Verse 1:]
I was waiting for you to notice me
I’ve been hanging around for a minute
Baby don’t give me you it won’t hurt me
I don’t even know if you deserve me

But with that moon in the sky
Who wants to be alone
And when the stars shine so bright
Who wants to be alone

Don’t take me home
Til the sun comes up till the sun comes up
Don’t take me home
Til the sun comes up till the sun comes up
Don’t take me home
Til the sun comes up till the sun comes up
Don’t take me home
Til the sun comes up till the sun comes up

Right next to me
You wanna be
Till the sun comes up

[Verse 2:]
I am going nowhere in a hurry
Baby come take away all my worries

But with that moon in the sky
Who wants to be alone
And when the stars shine so bright
Who wants to be alone

Don’t take me home
Til the sun comes up till the sun comes up
Don’t take me home
Til the sun comes up till the sun comes up
Don’t take me home
Til the sun comes up till the sun comes up

Don’t take me home
Til the sun comes up till the sun comes up

Right next to me
You wanna be
Til the sun comes up

I’m out of my head
I’m out of my head
I’m out of my head
I’m out of my head
I’m out of my head…

But with that moon in the sky
Who wants to be alone
And when the stars shine so bright
Who wants to be alone

Don’t take me home
Til the sun comes up till the sun comes up
Don’t take me home
Til the sun comes up till the sun comes up
Don’t take me home
Til the sun comes up till the sun comes up
Don’t take me home
Til the sun comes up till the sun comes up

Right next to me
You wanna be
Til the sun comes up

Αναρτήθηκε στις Μουσική. Ετικέτες: . 2 Σχόλια »

Σχέση ή όχι? (part 2)

Είχα πάρα πολύ καιρό να αισθανθώ αυτήν την γλύκα στην ψυχή μου.

Την γλύκα του να ξέρεις ότι έχεις κάνει κάποιον να ενθουσιάζετε που σε γνώρισε, που τον γοητεύεις, που τον ερεθίζεις, που τον κάνεις να σε θέλει δικό του, μόνο με την προσωπικότητά σου και την ύπαρξή σου.

Αυτό που μου συνέβαινε μου έδινε όχι μόνο ένα, αλλά πολλά χρώματα στην μουντή και μονόχρωμη καθημερινότητά μου.

Δεν βρεθήκαμε για 4 μέρες λόγο ενός ταξιδιού στο εξωτερικό που πάλι έπρεπε να κάνω για την δουλειά μου.

Ήρθε όμως το Σάββατο και μπορούσαμε να βρεθούμε για όσες ώρες θέλαμε. Συμφωνήσαμε να πάω να τον πάρω το πρωί και να πάμε στο ΙΚΕΑ για κάτι ψώνια που ήθελε, μαζί με την κολλητή του (που θα την γνώριζα για πρώτη φορά).

Φθάνω κάτω από το σπίτι του και τον παίρνω τηλέφωνο να κατέβει.

Έρχεται, μπαίνει στο αμάξι και με αρπάζει και με φιλάει μέσα στον δρόμο, πρωί, με πολύ κόσμο να περνάει δίπλα μας. Παθαίνω ΣΟΚ. Η όλη γλύκα του φιλιού εξαφανίστηκε δια μαγείας από το ΣΟΚ που έπαθα.

Έλεος λέω από μέσα μου, αυτό θα έχω να αντιμετωπίσω τώρα? Όλα μια χαρά και όλα ωραία αλλά ρε φίλε, όχι φιλιά και χάδια μέσα στον κόσμο, έλεος.

Τέσπα, πήγαμε και πήραμε και την κολλητή του (πολύ γλυκιά κοπέλα, Ολλανδέζα που ήξερε και λίγα Ελληνικά ), και πήγαμε στο ΙΚΕΑ.

Στο ΙΚΕΑ που περνάγαμε μέσα από την έκθεση όλο με χούφτωνε και ήθελε να με φιλήσει και να με αγκαλιάσει. Εγώ χαμογέλαγα αλλά από μέσα μου έλεγα «Α θα τον σκοτώσω. Θα μας πάρουν με τις ντομάτες!!!!!!!»

Τελειώσαμε τα ψώνια και πήγαμε στο σπίτι του να κάτσουμε (μαζί και η φίλη του).

Άρχισε να μαγειρεύει αυτός και εγώ με την φίλη του όλο μιλάγαμε και σαν καλός πρεσβευτής της Ελλάδας εγώ προωθούσα την Ελληνική κουζίνα, κουλτούρα, τρόπο ζωής προς τους ξένους φίλους μου :).

Ήρθε και ο συγκάτοικός του (Ρουμάνος και αυτός), μεγάλος λίγο σε ηλικία και πολύ σοβαρός.

Μας έβαλε ο δικός μου να φάμε. Χάλια το φαγητό αλλά το έφαγα όλο, τι να κάνω? Χαχαχαχαχα

Κατά το βραδάκι πήγαμε την φίλη του στο σπίτι της και πήγαμε στο σπίτι μου να πάρω το χάπι μου και γυρίσαμε στο σπίτι του για να κοιμηθούμε.

Πήγαμε στο δωμάτιό του, ξαπλώσαμε, αρχίσαμε τα ερωτικά παιχνιδάκια αλλά σεξ δεν κάναμε. Δεν ήθελα.

Άρχισε να ενεργεί και το χάπι και δεν ήμουν σε θέση να κάνω σεξ.

Οπότε ξεκινήσαμε την κουβέντα στο κρεβάτι, και άρχισε να μου λέει ότι θέλει το μωρό του να τον φιλάει μέσα στον κόσμο, να κρατιούνται χέρι χέρι, με έκραξε που του είπα ότι εγώ δεν συμπεριφέρομαι έτσι. Με είπε ψευτοστρέιτ. Του είπα ότι δεν είμαι ψευτοστρέιτ, είμαι γκέι αλλά δεν είμαι γκέι που τον ενδιαφέρει να κάνει τέτοια πράγματα.

Μου είπε ότι καταπιέζω τον εαυτό μου και ότι αν δεν πώ στους γονείς μου, στα αδέρφια μου, στους συγγενείς μου, στους φίλους μου και στην δουλειά μου ότι είμαι γκέι. Του εξήγησα ότι ο τρόπος που ζώ, ο τρόπος που ντύνομαι, ο τρόπος που συμπεριφέρομαι, είναι αυτός που ακριβώς θέλω, ακόμα και να έκανα outing σε όλους αυτούς, δεν πρόκειται να φίλαγα το αγόρι μου στον δρόμο, ούτε να τον κράταγα χέρι χέρι.

Μου είπε ότι αυτός είπε ότι όταν το είπε στους γονείς του, έφερε τον γκόμενο στο σπίτι του και τον φίλησε μπροστά τους και όταν τον ρώτησαν ποιος είναι αυτός, αυτός τους απάντησε ότι είναι ο γκόμενός του. Και όταν ο πατέρας του τον ρώτησε δηλαδή τι κάνετε μαζί, αυτός τους απάντησε ότι πηδάει ο ένας τον άλλον, ότι παίρνει πίπα ο ένας στον άλλο και τέτοιες λεπτομέρειες, και φυσικά ο πατέρας του φρίκαρε και έκανε 3 χρόνια να μιλήσει μαζί του.

Του εξήγησα ότι εγώ δεν είμαι σαν και αυτόν και δεν με ενδιαφέρει να κάνω κάτι τέτοιο.

Του εξήγησα ότι είμαστε πολύ διαφορετικοί στο θέμα νοοτροπίας περί γκέι ζωής και μου είπε ότι έχει υπομονή και ότι με θέλει πολύ και ότι δεν βιάζετε και θέλει να δεί που θα βγεί μαζί μου και να πάρουμε τον χρόνο μας.

Του εξήγησα ότι εγώ στον δρόμο δεν θέλω να φιλιέμαι και να πιάνω τον άλλο χέρι χέρι και το δέχτηκε.

Πέσαμε για ύπνο και την άλλη μέρα το πρωί που ξυπνήσαμε μου λέει το εξής: «θέλω να δώ την φάτσα του συγκάτοικού μου που θα δεί ότι κοιμηθήκαμε μαζί το βράδυ γιατί νομίζει ότι κοιμήθηκε η φίλη μου, νομίζει ότι τα έχω μαζί της».

Ορίστε? Δεν ξέρει ο συγκάτοικός σου ότι είσαι γκέι?

Όχι μου λέει, τώρα θα το καταλάβει που θα σε δεί να βγαίνεις από το δωμάτιό μου και ότι εσύ είσαι που κάναμε ότι κάναμε το βράδυ.

Δεύτερο ΣΟΚ. Ντροπήηηηηηηηηηηηηηη δεν βγαίνω από το δωμάτιο του λέω. Έ ρε τι έχω να τραβήξω με τούτον.

Συνεχίζετε …….

Αναρτήθηκε στις My HIV life. Ετικέτες: , , , , , . 4 Σχόλια »

Σχέση ή όχι? (part 1)

Μετά από 2 χρόνια αναζήτησης ενός ατόμου που να μου αρέσει τόσο ώστε να θέλω να κάνω σχέση μαζί του, τελικά βρήκα κάποιον.

Βρήκε το προφίλ μου σε ένα site gay γνωριμιών και μου έστειλε μήνυμα.

Το δικό μου προφίλ περιέχει την λέξη hiv στο nickname, έτσι ώστε να ξέρουν αυτοί που το βλέπουν, ότι είμαι οροθετικός και να μην χρειάζομαι να εξηγώ, αφού με γνωρίσουν, ότι είμαι οροθετικός.

Έχω βγει και με άλλα άτομα ραντεβού (οροθετικοί ή μη οροθετικοί) αλλά δεν μου άρεσαν τόσο για να προχωρήσουμε σε σχέση.

Όλο κάτι με ενοχλούσε σε αυτούς που από την αρχή έβλεπα ότι δεν ήθελα να κάνω σχέση μαζί τους.

Είμαι πολύ επιλεκτικός? Έχω αυξημένα στάνταρ? Δεν ξέρω, το μόνο που ξέρω είναι ότι αν δεν αισθάνομαι σε κάποια πράγματα εντάξει από την αρχή τότε δεν υπόσχομαι σχέσεις και συνέχεια στην γνωριμία μας. Δεν θέλω αφού βλέπω ότι κάτι δεν μου αρέσει στον άλλο να τον κρατάω δίπλα μου και μετά από 1-2 εβδομάδες να του λέω ότι τελικά δεν θέλω να το συνεχίσουμε. Θέλω να είμαι ξεκάθαρος από την αρχή.

Έως τώρα, με όσους έχω βγει για ραντεβού, όλοι τους μου εξέφραζαν την επιθυμία τους να με ξαναδούν και ότι τους αρέσω πολύ. Φυσικά δεν με θεωρό όμορφο, αλλά με θεωρό καλό παιδί και αυτό νομίζω είναι ότι τους αρέσει ποιο πολύ από όλα σε μένα.

Είναι πολλές φορές που έχω σκεφτεί ότι ευτυχώς δεν έχω σχέση, γιατί με την δουλειά που κάνω, τα πολλά ταξίδια στο εξωτερικό αλλά και το άγχος που μου προκαλεί η δουλειά μου, κανείς δεν θα με άντεχε πολύ δίπλα του, και δεν θα άντεχα πίεση και εγώ από τον άλλο αν προτιμούσα να ξεκουραστώ από το να τον δώ κάποιες φορές.

Τελικά συμφωνήσαμε με αυτόν τον τύπο να πάμε για καφέ.

Μένει στην διπλανή περιοχή από εμένα οπότε είμαστε πολύ κοντά και αυτό είναι πολύ καλό.

Πήγα που λέτε με το αυτοκίνητο από το σπίτι του να τον πάρω να πάμε για καφέ.

Είχα δεί φωτογραφίες προσώπου και μου άρεσε αρκετά, το θέμα ήταν να μου άρεσε και από κοντά το ίδιο (και εννοείτε να του άρεσα και εγώ).

Φθάνω στο σπίτι του, τον παίρνω τηλέφωνο και του λέω ότι είμαι από κάτω.

Και τον βλέπω να έρχετε.

Επιτέλους λέω να και ένας ομορφούλης. Καιρό είχα να συναντήσω κάποιον και να μου αρέσει από την πρώτη στιγμή.

Μπαίνει μέσα στο αμάξι, μου χαμογελάει και αρχίσαμε να μιλάμε.

Που θές να πάμε του λέω?

Όπου θές μου λέει, δεν ξέρω τα μαγαζιά και τις περιοχές στην Ελλάδα (ξέχασα να σας πω ότι είναι ξένος (βρετανορουμάνος) και ότι ήρθε να δουλέψει για 3 χρόνια στην Ελλάδα, δεν μιλάει Ελληνικά και μένει με συγκάτοικο από την δουλειά του).

Του λέω, θές να πάμε για καφέ στο Γκάζι που έχει και ωραίο καιρό? Και μου λέει ναι πάμε.

Πήγαμε, κάτσαμε σε ένα καφέ απέναντι ο ένας από τον άλλο, μιλάγαμε, χαμογελάγαμε, και αισθανόμουν πάρα μα πάρα πολύ όμορφα και αισιόδοξα.

Καθώς μιλάγαμε κατάλαβα ότι μάλλον θα είχαμε ένα πρόβλημα που μπορεί να διέλυε το όμορφο ξεκίνημα (τουλάχιστον εγώ έβλεπα ότι υπήρχε ένα πρόβλημα).

Το πρόβλημα αυτό είναι ότι αυτός είναι come out gay και παντρεμένος με έναν τύπο (έχουν χωρίσει αλλά δεν έχει πάρει διαζύγιο ακόμα) και θέλει να κάνει σχέση με κάποιον που είναι και ο άλλος come out gay (να το έχει πεί στους φίλους και γονείς εννοώ). Πράγμα που εγώ δεν το έχω κάνει και δεν θέλω να το κάνω γιατί απλά δεν θέλω, όχι γιατί μπορεί να φοβάμαι να τους το πώ.

Αφού έβλεπα ότι σε αυτόν τον τομέα θα έχουμε πρόβλημα, άρχισα μία πιο λεπτομερή συζήτηση.

Μου είπε ότι θέλει με την σχέση του να περπατάει χεράκι χεράκι στον δρόμο, να φιλιέται χύμα στον δρόμο και διάφορα τέτοια, που εγώ ακόμα και come out να έκανα δεν θα τα έκανα αυτά ποτέ (Hello!!!!! Είμαστε και στην Ελλάδα και όχι στον Λονδίνο you know????? 🙂 )

Anyway (Πως το μιλώ το αγγλικό ο άτιμος χαχαχαχαχαχα), άρχισα να απογοητεύομαι γιατί μου άρεσε σαν τύπος, μου άρεσε σαν εμφάνιση και τον θαύμαζα επίσης, αλλά σε αυτό το θέμα δεν κάνω πίσω.

Δεν μπορούσα να μιλήσω ελεύθερα μαζί του και ήθελα να περάσουμε λίγο χρόνο πιο Private, οπότε του πρότεινα να πάμε μία βόλτα με το αμάξι προς παραλία μεριά ώστε να δει και την θάλασσα που δεν την είχε δει ακόμα και να μπορέσουμε να μιλήσουμε πιο άνετα μακριά από την πολυκοσμία του Γκαζιού.

Δέχτηκε και πήγαμε στο αμάξι, στην διαδρομή με κοίταγε, χαμογέλαγε, και μου χάιδευε το χέρι που το είχα στις ταχύτητες.

Αχ πόσο καιρό είχα να το κάνω αυτό. Ήμουν πολύ χαρούμενος έστω και ας μην ήξερα που μπορεί να κατέληγε στο τέλος όλο αυτό. Ζούσα την στιγμή που λέμε.

Τελικά φθάσαμε στις στροφές μετά το Ribas στην Βάρκιζα και πάρκαρα εκεί με θέα την θάλασσα (είχε βραδιάσει κιόλας).

Είχα ερωτικά ξένα κομμάτια στο CD όπου έπαιζαν σαν να ήταν το soundtrack της στιγμής.

Και συζητάγαμε μέσα στην όμορφη γαλήνη για εμάς, για το background μας, για το τώρα μας.

Σε κάποια στιγμή με αρπάζει και αρχίζει να με φιλάει πάρα, μα πάρα, μα πάρα πολύ τρυφερά και ερωτικά.

Βρισκόμουν στον παράδεισο, η θέα, η μουσική, ο τύπος και τα φιλιά του ήταν ένας συνδυασμός απίστευτος.

Επί μία ώρα δεν σταματήσαμε να φιλιόμαστε ούτε για ένα λεπτό. Δεν μπορούσαμε να σταματήσουμε, δεν θέλαμε.

Κάποια στιγμή, έτσι όπως είχαμε τα καθίσματα κατεβασμένα, με παίρνει στην αγκαλιά του (εγώ με πλάτη) και με φίλαγε στον λαιμό και με χάιδευε ενώ είχαμε φτάσει σε μία κατάσταση απόλυτης ηρεμίας, και με την μουσική να δένει απόλυτα στο όλο σκηνικό.

Την επόμενη ημέρα δούλευα οπότε κατά τις 12:30 του είπα να γυρίσουμε πίσω.

Στην διαδρομή συζητάγαμε πάλι και όταν φθάσαμε στο σπίτι του μου είπε ότι πέρασε υπέροχα, του απάντησα ότι και εγώ πέρασα υπέροχα, με φίλησε (μέσα στην πυκνοκατοικημένη περιοχή που εγώ δεν τα κάνω αυτά και πήγε στο σπίτι του).

Μετά από δύο λεπτά μου έρχεται SMS μέσα στα γλυκόλογα και στα σιρόπια.

Πάει τον μάγεψα και αυτόν 😛 χαχαχαχαχαχαχαχα

Του απάντησα και εγώ όταν έφθασα στο σπίτι μου και κοιμήθηκα σαν σπουργίτι.

Την επόμενη ημέρα με ζάλισε στα γλυκομηνύματα.

Συνεχίζετε……

Αναρτήθηκε στις My HIV life. Ετικέτες: , , . 6 Σχόλια »

Αποτελέσματα νέων εξετάσεων

Ήρθε η περίοδος για τις νέες 4μηνες εξετάσεις μου για να δούμε σε τι κατάσταση βρίσκομαι.

Η ελπίδα για την αύξηση των CD4 δεν παύει ποτέ να υπάρχει αλλά δεν περιμένω και πολλές εκπλήξεις πλέον, αφού τα CD4 μου εδώ και 2 χρόνια ανεβαίνουν 3-10 το πολύ κάθε φορά, την στιγμή που σε άλλους φθάνει στα ύψη άμεσα.

Έκανα τις εξετάσεις μου και περίμενα τις ημέρες να περάσουν ώστε να βγούν τα αποτελέσματα.

Οι ημέρες πέρασαν και πήρα τηλέφωνο την γιατρό μου περιμένοντας (με μικρή απογοήτευση) να μου ανακοινώσει ότι τα CD4 μου από τα 336 θα έχουν φθάσει τα 340. Τελικά όμως τα CD4 μου ανέβηκαν περισσότερο από όσο περίμενα, έφθασα τα 405, ιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι (όπως έκανε και η φίλη μου η Ζουμπουλία 🙂 ) επιτέλους έσπασα το φράγμα των 10 CD4 το πολύ.

Άντε και εις ανώτερα, άντε να φθάσω τα 600 τουλάχιστον να αισθανθώ ψυχολογικά καλύτερα.

Ουφφφφφφφ, να και ένα καλό νέο στην σχεδόν μονόχρωμη πλέον ζωή μου.