Μια υπέροχη γνωριμία. Μέρος 1ο

Έχω να κάνω σχέση περίπου 10 χρόνια.  Ο λόγος είναι ότι δεν έχω νιώσει τόσο έντονα για κάποιον ώστε να θελήσω να κάνω σχέση και να δεσμευτω.

Αν δεν είμαι σίγουρος για αυτά που νιώθω σε μια νέα γνωριμία, τότε δεν τάζω λαγούς με πετραχείλια.

Προτιμώ την μοναξιά από το ψέμα και την ταλαιπωρία.

Πριν από πολύ καιρό είχα εγκαταστήσει μια εφαρμογή γνωριμιών και είχα μιλήσει με κάποια άτομα. Δεν γνώρισα από κοντά κανέναν όμως.

Πριν από 1 μήνα είπα να ξαναμπώ να δω μήπως είχα κανένα μήνυμα. Δεν είχα και είπα να στείλω εγώ σε κανέναν από αυτούς που είχα μιλήσει γιατί ήθελα λίγη κουβεντούλα.

Βλέπω ότι η ποιο πρόσφατη συνομιλία ήταν με έναν πολύ γλυκούλη τυπάκο. Έμοιαζε με 23αρη (πράγμα που δύσκολα ενδιαφέρομαι για μικρότερο), αρκουδάκο και γλύκα.

Ξαναπιάσαμε κουβέντα και άρχισα να νιώθω πράγματα που είχα χρόνια να νιώσω. Πέρναγα πολύ ωραία όσο μιλάγαμε και άρχισα να ανυπομονώ να τον συναντήσω.

Μου άρεσε τόσο όμως που δεν ήθελα να τον γνωρίσω, να τρελαθώ από χαρά και να ενδιαφερθώ γι αυτόν, να θέλουμε να κάνουμε σεξ και να θέλουμε να το συνεχίσουμε προς σχέση, και εγώ να μην του έχω πει ότι είμαι οροθετικός.

Από την άλλη ακριβώς επειδή μου άρεσε τόσο, φοβόμουν να το το πω γιατί αν με απέρριπτε θα κατέρρεα ψυχολογικά και μετά από τόσα χρόνια αυτό θα ήταν το τελευταίο που θα ήθελα να ζήσω.

Ζήτησα από τον κολλητό μου (τον αρκούδο αν θυμάστε από το δικό του blog), και η γνώμη του ήταν να μην του το πω ποτέ, γιατί σίγουρα θα φύγει αμέσως. Εγώ δεν συμφωνούσα και του είπα ότι προτιμώ να τον χάσω πριν τον έχω.

Σε μια κουβέντα μας, το πήγαμε στο σεξ και μου είπε ότι αν κάνουμε σχέση θα κάνουμε σεξ χωρίς προφυλακτικό αφού θα έχουμε κάνει εξετάσεις και θα μπορούμε άνετα.

Τότε φρίκαρα ποιο πολύ και αγχώθηκα περισσότερο, κάνοντάς με να θέλω να του το πω ακόμα ποιο πολύ αλλά και να προετοιμάζομαι για την σχεδόν σίγουρη απόρριψη.

Σκεφτόμουν ότι δεν ήθελα όταν θα ερχόταν στο σπίτι μου να το αφήσω να με φιλήσει πριν του το πω, γιατί μπορεί να μην το δεχόταν και να με κατηγορούσε ότι του το έκρυψα.

Οι τελευταίες συζητήσεις μας ήταν τόσο παθιασμένες που σίγουρα θα θέλαμε να φιληθούμε και το άγχος ήταν ακόμα περισσότερο.

Οι μέρες πέρναγαν και οι υπέροχες συζητήσεις μέσω κινητού όλο και πιο τρυφερές και τα συναισθήματα ακόμα ποιο έντονα. Τον ήθελα δικό μου και ας μην είχαμε βρεθεί ακόμα.

Είχα αποφασίσει ότι την πρώτη φορά που θα συναντηθούμε, θα προσπαθήσω να μην φιληθούμε μέχρι να του το πω.

Τρελό άγχος και χαρά μαζί με στεναχώρια.

Συνεχίζεται…