Αγκαλίτσα….

Είναι φορές που θές να πέσεις στο κρεβάτι το βράδυ και να έχεις μία αγκαλίτσα να σε αποκοιμίσει.

Αυτήν την περίοδο έτσι αισθάνομαι…

Που θα πάει, κάποια στιγμή θα είμαι έτοιμος να το πραγματοποιήσω…

Advertisements
Αναρτήθηκε στις Διάφορα, My life. Ετικέτες: , . 4 Σχόλια »

Σχέση ή όχι? (part 3)

Όλα καλά μέχρι εδώ.

Μιλήσαμε, του εξήγησα ότι δεν έχω σκοπό να «φανερωθώ» στην οικογένειά μου, στους φίλους μου και στην δουλειά μου και το δέχτηκε.

Μου είπε “Για κάποιον που πραγματικά ενδιαφέρομαι μπορώ να περιμένω. Κάποια στιγμή θα το κάνεις.”

“Anyway” του λέω και εγώ. “Πίστευε ότι θες. Εγώ μια φορά σου εξηγήθηκα.”

Οι μέρες πέρναγαν ήρεμα και όμορφα.

Στην δουλειά μου κάποια στιγμή, μου έσπασαν τα νεύρα και για ένα διάστημα δεν μπορούσα να ησυχάσω. Το μόνο που ήθελα ήταν λίγη ηρεμία για να μην τα πάρω στο κρανίο και γίνει της ιερόδουλης 🙂 εκεί μέσα.

Αυτός ήταν υπομονετικός με την κατάσταση στην δουλειά μου και με την δική μου κατάσταση. Δεν σταμάταγε όμως να μου λέει ότι ζώ για την δουλειά μου και ότι έπρεπε να φύγω από εκεί και να βρώ μία άλλη. Του εξήγησα ότι ήδη είχα στείλει βιογραφικά αλλά με την κρίση που έχει η Ελλάδα αυτήν την περίοδο δεν υπάρχουν δουλείες αλλά δεν έδειχνε να καταλαβαίνει. Πάντα είναι πολύ απόλυτος και ισχυρογνώμων.

Πήγαινα στο σπίτι του, μου μαγείρευε χάλια φαγητά 🙂 , πέφταμε για ύπνο, σέξ δεν είχα όρεξη να κάνουμε και ευτυχώς ήταν υπομονετικός και δεν με πίεζε.

Ήρθε και το Σάββατο και είχα όρεξη να πάω σε gay club μετά από τόσους μήνες. Ήθελα να αλλάξω διάθεση και να κάνω κάτι διαφορετικό.

Έτσι και κανονίσαμε να βρεθούμε στο Γκάζι (Gayzi όπως το λέει αυτός 🙂 ). Μου είπε ότι θα γνωρίσω και έναν φίλο του που είχε έρθει από το Λονδίνο και του έχει πεί τα πάντα για μένα (εκτός από το HIV).

Άργησα λίγο να βρώ να παρκάρω και όταν έφθασα ήταν μόνος του.

Τον ρώτησα που είναι ο φίλος του και μου είπε ότι δεν μπορούσε να με περιμένει και πήγε σε ένα club.

Πήγαμε και εμείς τότε σε ένα club και κάτσαμε. Δεν ήταν πολύ εκδηλωτικός και αυτό με παραξένεψε, εδώ είναι πολύ εκδηλωτικός μέσα στο ΙΚΕΑ, δεν θα είναι μέσα σε gay club;

Σε κάποια στιγμή είπαμε να πάμε αλλού. Όπως βγήκαμε, στην έξοδο πήγα να πάρω το μπουφάν μου από την γκαρνταρόμπα. Όπως πάντα εγώ είμαι στον κόσμο μου και δεν δίνω σημασία τι γίνετε γύρω μου και ξαφνικά ακούω κάποιον να μου μιλάει στα Αγγλικά “Hi, how are you?”, κοιτάζω καλά και βλέπω έναν συνάδελφο που είναι από το εξωτερικό.

Σοκ και δέος εγώ. “Hi, I am fine” του λέω “You?”. “Fine” μου λέει και ακόμα σοκαρισμένος εγώ τον βλέπω να μιλάει με τον δικό μου σαν να γνωρίζονται. Δεύτερο σοκ και δέος εγώ.

Φεύγουμε και τον ρωτάω:
“Που τον ξέρεις αυτόν?”.
“Είναι ο φίλος μου που σου είπα να σου γνωρίσω.” Μου λέει.

Τρίτο σοκ και δέος εγώ.

“Αυτός είναι ο φίλος σου που του έχεις πεί για μένα?” τον ρώτησα.
“Ναι” μου λέει. “Εσύ που τον ξέρεις?”.
“Δουλεύουμε στην ίδια εταιρεία” του λέω.

Anyway, το καταπίνω για να συνεχίσουμε την βραδιά μας και πήγαμε σε ένα άλλο club που δεν νομίζω να ήταν Gay club.

Παίρνουμε και άλλο ποτό και αυτός είχε (κ..λες)ορέξεις και άρχισε το χούφτωμα.

Μέσα στο gay club δεν έκανε τίποτα, εδώ του ήρθε να τα κάνει.

“Ρε καλέ μου… Ρε ομορφιά μου… Ρε ζωντόβολο, μην κάνεις τέτοια μέσα στον straight κόσμο”. Σαν την μύγα μέσα στο γάλα ήμασταν.

Σταμάτησε και άρχισε ξανά την γνωστή κουβέντα που υποτίθεται την είχαμε κάνει ήδη. Κατάλαβα ότι είχε πιεί λίγο παραπάνω και άρχισε να «ξεσπά» ξανά.

Άντε μία από τα ίδια να ξανασυζητάμε.

Τελικά στο τέλος γυρνάει και μου λέει:
“Εγώ θέλω μία σχέση με κάποιον που είναι out, δεν μπορώ αλλιώς”.
“Το ξέρω” του λέω “και όπως σου είχα πεί, καλύτερα να βρείς κάποιον που να έχει την ίδια άποψη με εσένα.”
“Εγώ εσένα θέλω” μου λέει.
“Και εγώ σε θέλω ” του λέω “αλλά το πάν είναι να είμαστε ευτυχισμένοι με αυτό που είναι ο άλλος και με αυτό που έχει επιλέξει. Με το να καταπιεζόμαστε, αργά η γρήγορα θα χωρίσουμε με άσχημο τρόπο. Τι θα αποφασίσω να κάνω σε 5-10-15-20 χρόνια δεν μπορώ να το ξέρω τώρα.“
“Μπορώ να περιμένω.” Μου λέει.
“Τι λές μωρέ;” Του λέω. “Δεν θέλω εγώ να περιμένεις. Τι είμαι; Προτιμώ να είμαστε απλά φίλοι παρά να με περιμένεις.”
“Οκ μου λέει. Όπως επιθυμείς.” Μου λέει.
“Πάμε να φύγουμε;” Του λέω;
“Ναι” μου λέει, “Πάμε σπίτι να κοιμηθούμε αγκαλιά;”
“Οκ πάμε” του λέω.

Φτάσαμε στο αυτοκίνητο και κοιμόταν όρθιος.

“Πάρε με αγκαλιά.” Μου λέει και ξαπλώνει και βάζει το κεφάλι του στα πόδια μου και εγώ προσπαθώ να οδηγήσω με τα χίλια ζόρια.

Φθάνουμε στο σπίτι του και του λέω “Ανέβα στο σπίτι και εγώ πάω να παρκάρω και έρχομαι, θα σου κάνω κλήση στο κινητό για να μου ανοίξεις.”

Έκανα 20 λεπτά γύρω γύρω στα τετράγωνα να βρώ να παρκάρω . Τελικά βρίσκω και πάω στο σπίτι του.

Τον παίρνω μία, τον παίρνω δύο, τον παίρνω τρείς και τελικά φεύγω.

Την άλλη μέρα μου είπε στο τηλέφωνο ότι τον πήρε ο ύπνος με το που ανέβηκε και δεν άκουγε το τηλέφωνο.

Από τότε, εδώ και ένα μήνα περίπου δεν έχουμε ξαναβρεθεί.

Εγώ πήγα κάποια επαγγελματικά ταξίδια στο εξωτερικό. Αυτός δούλευε πολλές ώρες και απογευματινά και ακόμα το παλεύουμε να πάμε για καφέ.

Όλο μου στέλνει μηνύματα που με ρωτάει αν βρήκα κανέναν και αν έχω κάνει σεξ και φυσικά αυτό δείχνει ότι ακόμα με θέλει (φυσικά και τον καταλαβαίνω που με θέλει, δεν είναι ο μόνος, όλοι το παθαίνουν όταν με γνωρίζουν 😛 )

Αναρτήθηκε στις My HIV life. Ετικέτες: , , , . 8 Σχόλια »

Σχέση ή όχι? (part 2)

Είχα πάρα πολύ καιρό να αισθανθώ αυτήν την γλύκα στην ψυχή μου.

Την γλύκα του να ξέρεις ότι έχεις κάνει κάποιον να ενθουσιάζετε που σε γνώρισε, που τον γοητεύεις, που τον ερεθίζεις, που τον κάνεις να σε θέλει δικό του, μόνο με την προσωπικότητά σου και την ύπαρξή σου.

Αυτό που μου συνέβαινε μου έδινε όχι μόνο ένα, αλλά πολλά χρώματα στην μουντή και μονόχρωμη καθημερινότητά μου.

Δεν βρεθήκαμε για 4 μέρες λόγο ενός ταξιδιού στο εξωτερικό που πάλι έπρεπε να κάνω για την δουλειά μου.

Ήρθε όμως το Σάββατο και μπορούσαμε να βρεθούμε για όσες ώρες θέλαμε. Συμφωνήσαμε να πάω να τον πάρω το πρωί και να πάμε στο ΙΚΕΑ για κάτι ψώνια που ήθελε, μαζί με την κολλητή του (που θα την γνώριζα για πρώτη φορά).

Φθάνω κάτω από το σπίτι του και τον παίρνω τηλέφωνο να κατέβει.

Έρχεται, μπαίνει στο αμάξι και με αρπάζει και με φιλάει μέσα στον δρόμο, πρωί, με πολύ κόσμο να περνάει δίπλα μας. Παθαίνω ΣΟΚ. Η όλη γλύκα του φιλιού εξαφανίστηκε δια μαγείας από το ΣΟΚ που έπαθα.

Έλεος λέω από μέσα μου, αυτό θα έχω να αντιμετωπίσω τώρα? Όλα μια χαρά και όλα ωραία αλλά ρε φίλε, όχι φιλιά και χάδια μέσα στον κόσμο, έλεος.

Τέσπα, πήγαμε και πήραμε και την κολλητή του (πολύ γλυκιά κοπέλα, Ολλανδέζα που ήξερε και λίγα Ελληνικά ), και πήγαμε στο ΙΚΕΑ.

Στο ΙΚΕΑ που περνάγαμε μέσα από την έκθεση όλο με χούφτωνε και ήθελε να με φιλήσει και να με αγκαλιάσει. Εγώ χαμογέλαγα αλλά από μέσα μου έλεγα «Α θα τον σκοτώσω. Θα μας πάρουν με τις ντομάτες!!!!!!!»

Τελειώσαμε τα ψώνια και πήγαμε στο σπίτι του να κάτσουμε (μαζί και η φίλη του).

Άρχισε να μαγειρεύει αυτός και εγώ με την φίλη του όλο μιλάγαμε και σαν καλός πρεσβευτής της Ελλάδας εγώ προωθούσα την Ελληνική κουζίνα, κουλτούρα, τρόπο ζωής προς τους ξένους φίλους μου :).

Ήρθε και ο συγκάτοικός του (Ρουμάνος και αυτός), μεγάλος λίγο σε ηλικία και πολύ σοβαρός.

Μας έβαλε ο δικός μου να φάμε. Χάλια το φαγητό αλλά το έφαγα όλο, τι να κάνω? Χαχαχαχαχα

Κατά το βραδάκι πήγαμε την φίλη του στο σπίτι της και πήγαμε στο σπίτι μου να πάρω το χάπι μου και γυρίσαμε στο σπίτι του για να κοιμηθούμε.

Πήγαμε στο δωμάτιό του, ξαπλώσαμε, αρχίσαμε τα ερωτικά παιχνιδάκια αλλά σεξ δεν κάναμε. Δεν ήθελα.

Άρχισε να ενεργεί και το χάπι και δεν ήμουν σε θέση να κάνω σεξ.

Οπότε ξεκινήσαμε την κουβέντα στο κρεβάτι, και άρχισε να μου λέει ότι θέλει το μωρό του να τον φιλάει μέσα στον κόσμο, να κρατιούνται χέρι χέρι, με έκραξε που του είπα ότι εγώ δεν συμπεριφέρομαι έτσι. Με είπε ψευτοστρέιτ. Του είπα ότι δεν είμαι ψευτοστρέιτ, είμαι γκέι αλλά δεν είμαι γκέι που τον ενδιαφέρει να κάνει τέτοια πράγματα.

Μου είπε ότι καταπιέζω τον εαυτό μου και ότι αν δεν πώ στους γονείς μου, στα αδέρφια μου, στους συγγενείς μου, στους φίλους μου και στην δουλειά μου ότι είμαι γκέι. Του εξήγησα ότι ο τρόπος που ζώ, ο τρόπος που ντύνομαι, ο τρόπος που συμπεριφέρομαι, είναι αυτός που ακριβώς θέλω, ακόμα και να έκανα outing σε όλους αυτούς, δεν πρόκειται να φίλαγα το αγόρι μου στον δρόμο, ούτε να τον κράταγα χέρι χέρι.

Μου είπε ότι αυτός είπε ότι όταν το είπε στους γονείς του, έφερε τον γκόμενο στο σπίτι του και τον φίλησε μπροστά τους και όταν τον ρώτησαν ποιος είναι αυτός, αυτός τους απάντησε ότι είναι ο γκόμενός του. Και όταν ο πατέρας του τον ρώτησε δηλαδή τι κάνετε μαζί, αυτός τους απάντησε ότι πηδάει ο ένας τον άλλον, ότι παίρνει πίπα ο ένας στον άλλο και τέτοιες λεπτομέρειες, και φυσικά ο πατέρας του φρίκαρε και έκανε 3 χρόνια να μιλήσει μαζί του.

Του εξήγησα ότι εγώ δεν είμαι σαν και αυτόν και δεν με ενδιαφέρει να κάνω κάτι τέτοιο.

Του εξήγησα ότι είμαστε πολύ διαφορετικοί στο θέμα νοοτροπίας περί γκέι ζωής και μου είπε ότι έχει υπομονή και ότι με θέλει πολύ και ότι δεν βιάζετε και θέλει να δεί που θα βγεί μαζί μου και να πάρουμε τον χρόνο μας.

Του εξήγησα ότι εγώ στον δρόμο δεν θέλω να φιλιέμαι και να πιάνω τον άλλο χέρι χέρι και το δέχτηκε.

Πέσαμε για ύπνο και την άλλη μέρα το πρωί που ξυπνήσαμε μου λέει το εξής: «θέλω να δώ την φάτσα του συγκάτοικού μου που θα δεί ότι κοιμηθήκαμε μαζί το βράδυ γιατί νομίζει ότι κοιμήθηκε η φίλη μου, νομίζει ότι τα έχω μαζί της».

Ορίστε? Δεν ξέρει ο συγκάτοικός σου ότι είσαι γκέι?

Όχι μου λέει, τώρα θα το καταλάβει που θα σε δεί να βγαίνεις από το δωμάτιό μου και ότι εσύ είσαι που κάναμε ότι κάναμε το βράδυ.

Δεύτερο ΣΟΚ. Ντροπήηηηηηηηηηηηηηη δεν βγαίνω από το δωμάτιο του λέω. Έ ρε τι έχω να τραβήξω με τούτον.

Συνεχίζετε …….

Αναρτήθηκε στις My HIV life. Ετικέτες: , , , , , . 4 Σχόλια »

Σχέση ή όχι? (part 1)

Μετά από 2 χρόνια αναζήτησης ενός ατόμου που να μου αρέσει τόσο ώστε να θέλω να κάνω σχέση μαζί του, τελικά βρήκα κάποιον.

Βρήκε το προφίλ μου σε ένα site gay γνωριμιών και μου έστειλε μήνυμα.

Το δικό μου προφίλ περιέχει την λέξη hiv στο nickname, έτσι ώστε να ξέρουν αυτοί που το βλέπουν, ότι είμαι οροθετικός και να μην χρειάζομαι να εξηγώ, αφού με γνωρίσουν, ότι είμαι οροθετικός.

Έχω βγει και με άλλα άτομα ραντεβού (οροθετικοί ή μη οροθετικοί) αλλά δεν μου άρεσαν τόσο για να προχωρήσουμε σε σχέση.

Όλο κάτι με ενοχλούσε σε αυτούς που από την αρχή έβλεπα ότι δεν ήθελα να κάνω σχέση μαζί τους.

Είμαι πολύ επιλεκτικός? Έχω αυξημένα στάνταρ? Δεν ξέρω, το μόνο που ξέρω είναι ότι αν δεν αισθάνομαι σε κάποια πράγματα εντάξει από την αρχή τότε δεν υπόσχομαι σχέσεις και συνέχεια στην γνωριμία μας. Δεν θέλω αφού βλέπω ότι κάτι δεν μου αρέσει στον άλλο να τον κρατάω δίπλα μου και μετά από 1-2 εβδομάδες να του λέω ότι τελικά δεν θέλω να το συνεχίσουμε. Θέλω να είμαι ξεκάθαρος από την αρχή.

Έως τώρα, με όσους έχω βγει για ραντεβού, όλοι τους μου εξέφραζαν την επιθυμία τους να με ξαναδούν και ότι τους αρέσω πολύ. Φυσικά δεν με θεωρό όμορφο, αλλά με θεωρό καλό παιδί και αυτό νομίζω είναι ότι τους αρέσει ποιο πολύ από όλα σε μένα.

Είναι πολλές φορές που έχω σκεφτεί ότι ευτυχώς δεν έχω σχέση, γιατί με την δουλειά που κάνω, τα πολλά ταξίδια στο εξωτερικό αλλά και το άγχος που μου προκαλεί η δουλειά μου, κανείς δεν θα με άντεχε πολύ δίπλα του, και δεν θα άντεχα πίεση και εγώ από τον άλλο αν προτιμούσα να ξεκουραστώ από το να τον δώ κάποιες φορές.

Τελικά συμφωνήσαμε με αυτόν τον τύπο να πάμε για καφέ.

Μένει στην διπλανή περιοχή από εμένα οπότε είμαστε πολύ κοντά και αυτό είναι πολύ καλό.

Πήγα που λέτε με το αυτοκίνητο από το σπίτι του να τον πάρω να πάμε για καφέ.

Είχα δεί φωτογραφίες προσώπου και μου άρεσε αρκετά, το θέμα ήταν να μου άρεσε και από κοντά το ίδιο (και εννοείτε να του άρεσα και εγώ).

Φθάνω στο σπίτι του, τον παίρνω τηλέφωνο και του λέω ότι είμαι από κάτω.

Και τον βλέπω να έρχετε.

Επιτέλους λέω να και ένας ομορφούλης. Καιρό είχα να συναντήσω κάποιον και να μου αρέσει από την πρώτη στιγμή.

Μπαίνει μέσα στο αμάξι, μου χαμογελάει και αρχίσαμε να μιλάμε.

Που θές να πάμε του λέω?

Όπου θές μου λέει, δεν ξέρω τα μαγαζιά και τις περιοχές στην Ελλάδα (ξέχασα να σας πω ότι είναι ξένος (βρετανορουμάνος) και ότι ήρθε να δουλέψει για 3 χρόνια στην Ελλάδα, δεν μιλάει Ελληνικά και μένει με συγκάτοικο από την δουλειά του).

Του λέω, θές να πάμε για καφέ στο Γκάζι που έχει και ωραίο καιρό? Και μου λέει ναι πάμε.

Πήγαμε, κάτσαμε σε ένα καφέ απέναντι ο ένας από τον άλλο, μιλάγαμε, χαμογελάγαμε, και αισθανόμουν πάρα μα πάρα πολύ όμορφα και αισιόδοξα.

Καθώς μιλάγαμε κατάλαβα ότι μάλλον θα είχαμε ένα πρόβλημα που μπορεί να διέλυε το όμορφο ξεκίνημα (τουλάχιστον εγώ έβλεπα ότι υπήρχε ένα πρόβλημα).

Το πρόβλημα αυτό είναι ότι αυτός είναι come out gay και παντρεμένος με έναν τύπο (έχουν χωρίσει αλλά δεν έχει πάρει διαζύγιο ακόμα) και θέλει να κάνει σχέση με κάποιον που είναι και ο άλλος come out gay (να το έχει πεί στους φίλους και γονείς εννοώ). Πράγμα που εγώ δεν το έχω κάνει και δεν θέλω να το κάνω γιατί απλά δεν θέλω, όχι γιατί μπορεί να φοβάμαι να τους το πώ.

Αφού έβλεπα ότι σε αυτόν τον τομέα θα έχουμε πρόβλημα, άρχισα μία πιο λεπτομερή συζήτηση.

Μου είπε ότι θέλει με την σχέση του να περπατάει χεράκι χεράκι στον δρόμο, να φιλιέται χύμα στον δρόμο και διάφορα τέτοια, που εγώ ακόμα και come out να έκανα δεν θα τα έκανα αυτά ποτέ (Hello!!!!! Είμαστε και στην Ελλάδα και όχι στον Λονδίνο you know????? 🙂 )

Anyway (Πως το μιλώ το αγγλικό ο άτιμος χαχαχαχαχαχα), άρχισα να απογοητεύομαι γιατί μου άρεσε σαν τύπος, μου άρεσε σαν εμφάνιση και τον θαύμαζα επίσης, αλλά σε αυτό το θέμα δεν κάνω πίσω.

Δεν μπορούσα να μιλήσω ελεύθερα μαζί του και ήθελα να περάσουμε λίγο χρόνο πιο Private, οπότε του πρότεινα να πάμε μία βόλτα με το αμάξι προς παραλία μεριά ώστε να δει και την θάλασσα που δεν την είχε δει ακόμα και να μπορέσουμε να μιλήσουμε πιο άνετα μακριά από την πολυκοσμία του Γκαζιού.

Δέχτηκε και πήγαμε στο αμάξι, στην διαδρομή με κοίταγε, χαμογέλαγε, και μου χάιδευε το χέρι που το είχα στις ταχύτητες.

Αχ πόσο καιρό είχα να το κάνω αυτό. Ήμουν πολύ χαρούμενος έστω και ας μην ήξερα που μπορεί να κατέληγε στο τέλος όλο αυτό. Ζούσα την στιγμή που λέμε.

Τελικά φθάσαμε στις στροφές μετά το Ribas στην Βάρκιζα και πάρκαρα εκεί με θέα την θάλασσα (είχε βραδιάσει κιόλας).

Είχα ερωτικά ξένα κομμάτια στο CD όπου έπαιζαν σαν να ήταν το soundtrack της στιγμής.

Και συζητάγαμε μέσα στην όμορφη γαλήνη για εμάς, για το background μας, για το τώρα μας.

Σε κάποια στιγμή με αρπάζει και αρχίζει να με φιλάει πάρα, μα πάρα, μα πάρα πολύ τρυφερά και ερωτικά.

Βρισκόμουν στον παράδεισο, η θέα, η μουσική, ο τύπος και τα φιλιά του ήταν ένας συνδυασμός απίστευτος.

Επί μία ώρα δεν σταματήσαμε να φιλιόμαστε ούτε για ένα λεπτό. Δεν μπορούσαμε να σταματήσουμε, δεν θέλαμε.

Κάποια στιγμή, έτσι όπως είχαμε τα καθίσματα κατεβασμένα, με παίρνει στην αγκαλιά του (εγώ με πλάτη) και με φίλαγε στον λαιμό και με χάιδευε ενώ είχαμε φτάσει σε μία κατάσταση απόλυτης ηρεμίας, και με την μουσική να δένει απόλυτα στο όλο σκηνικό.

Την επόμενη ημέρα δούλευα οπότε κατά τις 12:30 του είπα να γυρίσουμε πίσω.

Στην διαδρομή συζητάγαμε πάλι και όταν φθάσαμε στο σπίτι του μου είπε ότι πέρασε υπέροχα, του απάντησα ότι και εγώ πέρασα υπέροχα, με φίλησε (μέσα στην πυκνοκατοικημένη περιοχή που εγώ δεν τα κάνω αυτά και πήγε στο σπίτι του).

Μετά από δύο λεπτά μου έρχεται SMS μέσα στα γλυκόλογα και στα σιρόπια.

Πάει τον μάγεψα και αυτόν 😛 χαχαχαχαχαχαχαχα

Του απάντησα και εγώ όταν έφθασα στο σπίτι μου και κοιμήθηκα σαν σπουργίτι.

Την επόμενη ημέρα με ζάλισε στα γλυκομηνύματα.

Συνεχίζετε……

Αναρτήθηκε στις My HIV life. Ετικέτες: , , . 6 Σχόλια »

Σχέσεις / σεξ / έρωτας

sex.jpg

Πολλοί αναρωτιούνται να οι οροθετικοί έχουν σεξουαλική ζωή, αν ο κόσμος κάνει σεξ μαζί τους και αν αυτοί που κάνουν σεξ μαζί τους είναι αναγκαστικά και αυτοί οροθετικοί. 

Οι οροθετικοί κάνουν σεξ, άλλοι πολύ, άλλοι λίγο. 

Είτε με οροθετικό είτε με μη οροθετικό. 

Έχω μιλήσει με πολλά άτομα στο dar που ήθελαν να με γνωρίσουν είτε για κάτι πιο σταθερό είτε για σεξ της μιας βραδιάς.  

Πάντα ήξεραν ότι είμαι οροθετικός αφού το nickname μου αναφέρει το hiv. 

Στην αρχή όταν έκανα το προφίλ μου πίστευα ότι θα υπήρχε ρατσισμός, ότι κανείς δεν θα έβλεπε το προφίλ μου και δεν θα ξαναέβρισκα κάποιον για σχέση ή σεξ. 

Αλλά ήμουν λάθος, το προφίλ μου το έχουν δει περισσότερα άτομα από όταν δεν ήμουν οροθετικός.

Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι έχω μιλήσει με όλους αυτός ή ότι έχω κάνει σεξ με όλους όσους έχω μιλήσει. 

Πολλοί βλέπουν το προφίλ μου για να με ρωτήσουν για τον hiv πράγματα που δεν ξέρουν και αναρωτιούνται, άλλοι γιατί μόλις διαγνώστηκαν με τον ιό και φοβούνται και θέλουν να μάθουν τι γίνετε από εδώ και πέρα, άλλοι γιατί είναι οροθετικοί και θέλουν απλά σεξ μαζί μου, άλλοι γιατί είναι οροθετικοί και ψάχνουν σχέση, άλλοι γιατί δεν είναι οροθετικοί αλλά ή έχουν φίλο οροθετικό ή πρώην σχέση με οροθετικό ή γενικά ξέρουν για τον hiv και δεν έχουν πρόβλημα που είμαι οροθετικός και υπάρχουν και άλλοι που ειλικρινά δεν ξέρουν τι σημαίνει οροθετικός και τι σημαίνει HIV(αυτούς τους λυπάμαι). 

Αν θα έκανα σχέση με μη οροθετικό? Φυσικά, αρκεί να καταλάβω ότι ξέρει τι σημαίνει είμαι οροθετικός και ότι για ότι συμβεί έχουμε μερίδιο ευθύνης.  

                                                                                                              safe-sex.gif

Αν θα κάνω σεξ τις μιας βραδιάς? Φυσικά. Αν και οι δυο το θέλουμε. 

Αν θα κάνω σεξ χωρίς προφυλακτικό? Εδώ είναι ένα μεγάλο θέμα για συζήτηση. Πρώτον, φυσικά για να κάνω σεξ με τον άλλο θα ξέρει από την αρχή ότι είμαι οροθετικός. Δεύτερον, νομίζω ότι όλοι θα θέλαμε να κάνουμε σεξ χωρίς προφυλακτικό (και εννοώ σε θέμα αίσθησης και μόνο). Τρίτον, εγώ δύσκολα θα έκανα σεξ χωρίς προφυλακτικό. Και ο λόγος είναι μόνο ένας, για την ασφάλεια του ενός από τον άλλο.  

Τι γίνετε με το θέμα «λες στον άλλο ότι είσαι οροθετικός ή το κρύβεις? Και γιατί?»?

Πολλοί οροθετικοί το λένε πριν γνωρίσουν κάποιον ότι είναι οροθετικοί, πολλοί δεν το λένε.

Ποιο είναι το σωστό?

Φυσικά για κάποιον που δεν είναι οροθετικός η άμεση σκέψη είναι ότι ο οροθετικός πρέπει να το λέει από την αρχή για να προστατευτεί ο άλλος. Για τον οροθετικό η πρώτη σκέψη είναι να μην το πει γιατί δεν θέλει να ξέρουν πολλοί ότι είναι οροθετικός (και μόνο για αυτό).

 Όλοι βρίσκουν να κάνουν σεξ κακά τα ψέματα, και να σου πει ο άλλος δεν κάνω με οροθετικό σεξ, θα βρεις τον επόμενο που θα κάνει. Τελικά τι είναι το σωστό, να το λες ή να μην το λες?

Ποιος έχει την ευθύνη τελικά? Μόνο ο οροθετικός, μόνο ο μη οροθετικός ή και οι δύο? Φυσικά την ευθύνη δεν την έχει μόνο ο οροθετικός. Υπάρχει ένας μεγάλος λόγος γιατί. Γιατί όταν κάποιος κάνει εξετάσεις και ξέρει ότι δεν έχει HIV άλλα έχει περάσει λίγος καιρός και έχει κολλήσει αλλά δεν το ξέρει ακόμα και το μεταδώσει έν αγνοία του (αφού είναι μη ανιχνεύσιμο ακόμα) τότε φταίει? Την απόφαση να κάνουν χωρίς προφυλακτικό σεξ την παίρνει μόνο ένα άτομο? Φυσικά και όχι. Αυτό όμως τι σημαίνει θα μου πείτε, ότι βγάζουμε τον οροθετικό αθώο? Φυσικά και όχι, αλλά δεν τον βγάζουμε και ένοχο.

negotiation.jpg

Εγώ είμαι τις λογικής ότι, από την στιγμή που δέχτηκα  να κάνω σεξ χωρίς προφυλακτικό, τότε η ευθύνη είναι και των δύο μας.  Για ποιόν λόγο να εμπιστευτώ τον άλλο που δεν θα αναφέρει ότι είναι HIV ή ότι έχει οποιαδήποτε άλλη σεξουαλικός μεταδιδόμενη αρρώστια και να κάνω ελεύθερα σεξ μαζί του? Μήπως όλοι προσπαθούμε να βγάλουμε την ευθύνη από πάνω μας και να την ρίξουμε στον άλλο? Μήπως εμείς είμαστε οι «καθαροί» πάντα (μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου) και οι άλλοι πάντα οι «άρρωστοι»?  Ποιος από εμάς που ακόμα δεν ξέρουμε ακόμα ότι είμαστε οροθετικοί θα παραδεχτούμε ότι εμείς κολλήσαμε τον άλλο και όχι ο άλλος εμάς? Μάλλον κανένας. Φυσικά μπορώ να μην πω σε κάποιον ότι έχω hiv και να πάω μαζί του και να κάνω σεξ με προφυλακτικό. Πάλι είμαι λάθος που δεν το έχει πει? Αφού παίρνω προφυλάξεις ποιο είναι το κακό? Μήπως το κακό είναι απλά ότι εγώ ξέρω ότι κάτι έχω ενώ ο άλλος όχι? Μήπως το κακό είναι ότι πιστεύουμε ότι ο άλλος είναι πάντα ο κακός που θα μας κολλήσει? Μήπως το θέμα δεν είναι τόσο ο ιός αλλά το σε ποιόν θα ρίξουμε την ευθύνη των δικών μας αποφάσεων? 

Στο να γνωριστούν δύο άτομα και μετά να κάνουν σεξ και αν θέλουν να κάνουν και σεξ χωρίς προφυλάξεις δεν πρέπει να γίνει με την συγκατάθεση και των δύο? Μήπως αλλιώς λέγετε βιασμός?  Πόσοι έχουν βιαστεί με αυτόν τον τρόπο? Μάλλον σχεδόν κανένας, Μήπως την ευθύνη του αν εμπιστευόμαστε αυτόν που γνωρίζουμε και με ποιον τρόπο θα κάνουμε σεξ θα πρέπει να είναι και των δύο? Μήπως θα πρέπει να βγούμε από το υπέροχο άθραυστο κλουβί ασφαλείας μας και εγωισμού και να παραδεχτούμε ότι τίποτα δεν γίνετε με την συγκατάθεσή μας και ότι όλοι έχουμε μέρος τις ευθύνης? 

Θα μου πείτε τα λες αυτά γιατί είσαι οροθετικός. Όχι ειλικρινά. Ποτέ δεν έπιασα αυτούς που έκανα σεξ χωρίς προφύλαξη να τον αρχίσω στις βρισιές γιατί με κόλλησε. Έχω τεράστιο μερίδιο ευθύνης που δέχτηκα να κάνω σεξ χωρίς προφύλαξη. Δεν φταίει ο άλλος αν δέχτηκα. Θα έλεγα ότι δεν έφταιγα αν με βίαζε και το έκανε με το ζόρι. Ακόμα και αν μου έλεγε ότι είναι «καθαρός» εγώ δεν φέρω την ευθύνη που επιστέφτηκα έναν ξένο? Και αν ο άλλος δεν ήξερε ότι είναι φορέας ποιος από του δύο φταίει? Εγώ φυσικά, που δεν πήρα προφυλάξεις. Δεν κρίνω κανέναν στο τι αποφάσεις παίρνει για την υγεία του και την ζωή του. Όλοι καλά κάνουμε και κάνουμε αυτά που θέλουμε. Μην ρίχνουμε όμως την ευθύνη στον άλλο. Δεν υπάρχει άλλη ασφάλεια από το προφυλακτικό για καμία αρρώστια.  

Μία συμβουλή θα δώσω σε όλους, οροθετικούς και μη. Να θεωρείτε ότι αυτός που γνωρίσατε μπορεί να έχει κάτι μεταδοτικό και να χρησιμοποιείτε πάντα προφυλακτικό, ακόμα και αν σας λέει ότι δεν έχει τίποτα. Αν δεν χρησιμοποιήσετε προφυλακτικό απλά μην κατηγορήσετε τον άλλο. Το μεγαλύτερο ποσοστό ευθύνης για το άτομό σας το έχετε ΜΟΝΟ εσείς. 

                                                                                                             negotiation-2.jpg

Το ξαναλέω για να μην παρεξηγηθώ, δεν δικαιολογώ τους οροθετικούς ή όποιον έχει κάτι μεταδιδόμενο. Αλλά δεν βγάζω και την ευθύνη από πάνω μου όταν ήμουν «καθαρός».  

 ΕΓΩ ΦΤΑΙΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΜΟΥ.

Αναρτήθηκε στις My HIV life. Ετικέτες: , , , , . 15 Σχόλια »

Τελικά του άρεσα.

30.jpg

Τελικά του άρεσα.

 

Βρεθήκαμε ξανά στο σπίτι του, κάναμε πάλι πολύ και όμορφο σεξ/έρωτα.

 

Δεν είναι μόνο το σεξ, είναι ότι ήταν τρομερά τρυφερός, γλυκός, όμορφος, ήρεμος.

 

Με κοίταγε στα μάτια και μου έλεγε ότι του αρέσω, ότι είναι ένας σκύλος και θα με φάει.

 

Μου έλεγε ότι έχω όμορφα μάτια και ξέρω ότι ειλικρινά του άρεσα γιατί τα μάτια μου είναι πολύ απλά και συνηθισμένα. Αλλά γι αυτόν είναι όμορφα.

 

Δεν βρισκόμασταν πολύ συχνά λόγο τις δουλειάς του και τα δικής μου.

 

Δούλευα από το πρωί στις 9 μέχρι το βράδυ στις 21:00 και ήμουν πτώμα.

 

Πολύ λίγος χρόνος για ξεκούραση και για διασκέδαση.

3333.jpg

Τελικά είχαμε σχέση αλλά μία πανέμορφη σχέση, μία σχέση που δεν ήταν υπερβολική, μία σχέση που ήταν βασισμένη στην ηρεμία και στο ενδιαφέρον για τον άλλο.

Βρισκόμασταν όταν μπορούσαμε, χωρίς να τηλεφωνούμε όλη την ημέρα τον άλλο και να γκρινιάζουμε «Πού είσαι? Γιατί δεν με πήρες? Γιατί έχω να σε δώ 4 μέρες?», ξέραμε ότι είχαμε λίγο προσωπικό χρόνο και έτσι αυτά ήταν περιττά για να μας κάνουν να αναρωτιόμαστε τι γίνετε.

 

Όταν βρισκόμασταν περνάγαμε ώρες αγκαλιά, χαϊδεύοντας ο ένας τον άλλο, κοιτάζοντας τον άλλο στα μάτια, με ηρεμία, σεξ, έρωτα.

 

Αυτός από υγεία ήταν πολύ καλά, με χρόνια να έχει σταματήσει τα φάρμακα, με υπέροχο σώμα, κάθε μέρα να πηγαίνει στο γυμναστήριο, με επαγγελματική άνοδο.

 

Όλα κύλαγαν όμορφα και χαλαρά.

 

Οι εξετάσεις μου έδειχναν σταθερότητα, από υγεία ήμουν μια χαρά, είχα την δουλειά μου, είχα έναν άνθρωπο που ενδιαφερόταν για μένα, είχα τους φίλους μου.

 

Όλα ήταν πολύ όμορφα.

18.jpg

Οι μήνες κύλαγαν όμορφα.

 

Στην δουλειά μου, μου άλλαξαν πόστο και έτσι τώρα πλέον σχόλαγα στις 17:00, με περισσότερο ελεύθερο χρόνο.

 

Το μωρό μου πήγαινε υπέροχα στην δουλειά του, μα πάρα πολύ καλά.

 

Πέρασαν 7 μήνες με αυτήν την σχέση, όμως η μεγάλη του επαγγελματική επιτυχία μας έκανε να μην βρισκόμαστε.

 

Δεν βρίσκαμε χρόνο ελεύθερο και έτσι μείναμε πολύ καλοί φίλοι.

 

Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουμε αλλάξει.

 

Η ηρεμία είναι το σήμα κατατεθέν μας.

 

Ήμαστε υγιείς, πολύ καλά επαγγελματικά και πολύ αγαπημένοι.

 

Τελικά πέρασε ένας χρόνος με τον ιό και η ζωή μου ήταν καλύτερα από ότι πρίν αυτόν.

 

Όσο η υγεία μου προχωράει ήρεμα και σταθερά τόσο πιο καλή ζωή ζώ.

 

Ήρθε η στιγμή να μείνω μόνος, χωρίς τους γονείς μου, να αναλάβω περισσότερες ευθύνες,

 

Έτσι και έγινε, από φέτος το καλοκαίρι ζώ μόνος.

 

Αλλά κουράστηκα πολύ για να φτιάξω το σπίτι σε πολύ λίγο χρόνο.

19.jpg

Πρέπει να μάθω να μαγειρεύω, να καθαρίζω τακτικά το σπίτι, να κάνω περισσότερα έξοδα, αλλά επίσης το καλό είναι ότι θα είμαι μόνος και δεν θα έχω κανέναν φόβο που ζω με κάποιον άλλο μέσα στο σπίτι μου.

Αναρτήθηκε στις My HIV life. Ετικέτες: , , , , , . 8 Σχόλια »