Σχέση ή όχι? (part 3)

Όλα καλά μέχρι εδώ.

Μιλήσαμε, του εξήγησα ότι δεν έχω σκοπό να «φανερωθώ» στην οικογένειά μου, στους φίλους μου και στην δουλειά μου και το δέχτηκε.

Μου είπε “Για κάποιον που πραγματικά ενδιαφέρομαι μπορώ να περιμένω. Κάποια στιγμή θα το κάνεις.”

“Anyway” του λέω και εγώ. “Πίστευε ότι θες. Εγώ μια φορά σου εξηγήθηκα.”

Οι μέρες πέρναγαν ήρεμα και όμορφα.

Στην δουλειά μου κάποια στιγμή, μου έσπασαν τα νεύρα και για ένα διάστημα δεν μπορούσα να ησυχάσω. Το μόνο που ήθελα ήταν λίγη ηρεμία για να μην τα πάρω στο κρανίο και γίνει της ιερόδουλης 🙂 εκεί μέσα.

Αυτός ήταν υπομονετικός με την κατάσταση στην δουλειά μου και με την δική μου κατάσταση. Δεν σταμάταγε όμως να μου λέει ότι ζώ για την δουλειά μου και ότι έπρεπε να φύγω από εκεί και να βρώ μία άλλη. Του εξήγησα ότι ήδη είχα στείλει βιογραφικά αλλά με την κρίση που έχει η Ελλάδα αυτήν την περίοδο δεν υπάρχουν δουλείες αλλά δεν έδειχνε να καταλαβαίνει. Πάντα είναι πολύ απόλυτος και ισχυρογνώμων.

Πήγαινα στο σπίτι του, μου μαγείρευε χάλια φαγητά 🙂 , πέφταμε για ύπνο, σέξ δεν είχα όρεξη να κάνουμε και ευτυχώς ήταν υπομονετικός και δεν με πίεζε.

Ήρθε και το Σάββατο και είχα όρεξη να πάω σε gay club μετά από τόσους μήνες. Ήθελα να αλλάξω διάθεση και να κάνω κάτι διαφορετικό.

Έτσι και κανονίσαμε να βρεθούμε στο Γκάζι (Gayzi όπως το λέει αυτός 🙂 ). Μου είπε ότι θα γνωρίσω και έναν φίλο του που είχε έρθει από το Λονδίνο και του έχει πεί τα πάντα για μένα (εκτός από το HIV).

Άργησα λίγο να βρώ να παρκάρω και όταν έφθασα ήταν μόνος του.

Τον ρώτησα που είναι ο φίλος του και μου είπε ότι δεν μπορούσε να με περιμένει και πήγε σε ένα club.

Πήγαμε και εμείς τότε σε ένα club και κάτσαμε. Δεν ήταν πολύ εκδηλωτικός και αυτό με παραξένεψε, εδώ είναι πολύ εκδηλωτικός μέσα στο ΙΚΕΑ, δεν θα είναι μέσα σε gay club;

Σε κάποια στιγμή είπαμε να πάμε αλλού. Όπως βγήκαμε, στην έξοδο πήγα να πάρω το μπουφάν μου από την γκαρνταρόμπα. Όπως πάντα εγώ είμαι στον κόσμο μου και δεν δίνω σημασία τι γίνετε γύρω μου και ξαφνικά ακούω κάποιον να μου μιλάει στα Αγγλικά “Hi, how are you?”, κοιτάζω καλά και βλέπω έναν συνάδελφο που είναι από το εξωτερικό.

Σοκ και δέος εγώ. “Hi, I am fine” του λέω “You?”. “Fine” μου λέει και ακόμα σοκαρισμένος εγώ τον βλέπω να μιλάει με τον δικό μου σαν να γνωρίζονται. Δεύτερο σοκ και δέος εγώ.

Φεύγουμε και τον ρωτάω:
“Που τον ξέρεις αυτόν?”.
“Είναι ο φίλος μου που σου είπα να σου γνωρίσω.” Μου λέει.

Τρίτο σοκ και δέος εγώ.

“Αυτός είναι ο φίλος σου που του έχεις πεί για μένα?” τον ρώτησα.
“Ναι” μου λέει. “Εσύ που τον ξέρεις?”.
“Δουλεύουμε στην ίδια εταιρεία” του λέω.

Anyway, το καταπίνω για να συνεχίσουμε την βραδιά μας και πήγαμε σε ένα άλλο club που δεν νομίζω να ήταν Gay club.

Παίρνουμε και άλλο ποτό και αυτός είχε (κ..λες)ορέξεις και άρχισε το χούφτωμα.

Μέσα στο gay club δεν έκανε τίποτα, εδώ του ήρθε να τα κάνει.

“Ρε καλέ μου… Ρε ομορφιά μου… Ρε ζωντόβολο, μην κάνεις τέτοια μέσα στον straight κόσμο”. Σαν την μύγα μέσα στο γάλα ήμασταν.

Σταμάτησε και άρχισε ξανά την γνωστή κουβέντα που υποτίθεται την είχαμε κάνει ήδη. Κατάλαβα ότι είχε πιεί λίγο παραπάνω και άρχισε να «ξεσπά» ξανά.

Άντε μία από τα ίδια να ξανασυζητάμε.

Τελικά στο τέλος γυρνάει και μου λέει:
“Εγώ θέλω μία σχέση με κάποιον που είναι out, δεν μπορώ αλλιώς”.
“Το ξέρω” του λέω “και όπως σου είχα πεί, καλύτερα να βρείς κάποιον που να έχει την ίδια άποψη με εσένα.”
“Εγώ εσένα θέλω” μου λέει.
“Και εγώ σε θέλω ” του λέω “αλλά το πάν είναι να είμαστε ευτυχισμένοι με αυτό που είναι ο άλλος και με αυτό που έχει επιλέξει. Με το να καταπιεζόμαστε, αργά η γρήγορα θα χωρίσουμε με άσχημο τρόπο. Τι θα αποφασίσω να κάνω σε 5-10-15-20 χρόνια δεν μπορώ να το ξέρω τώρα.“
“Μπορώ να περιμένω.” Μου λέει.
“Τι λές μωρέ;” Του λέω. “Δεν θέλω εγώ να περιμένεις. Τι είμαι; Προτιμώ να είμαστε απλά φίλοι παρά να με περιμένεις.”
“Οκ μου λέει. Όπως επιθυμείς.” Μου λέει.
“Πάμε να φύγουμε;” Του λέω;
“Ναι” μου λέει, “Πάμε σπίτι να κοιμηθούμε αγκαλιά;”
“Οκ πάμε” του λέω.

Φτάσαμε στο αυτοκίνητο και κοιμόταν όρθιος.

“Πάρε με αγκαλιά.” Μου λέει και ξαπλώνει και βάζει το κεφάλι του στα πόδια μου και εγώ προσπαθώ να οδηγήσω με τα χίλια ζόρια.

Φθάνουμε στο σπίτι του και του λέω “Ανέβα στο σπίτι και εγώ πάω να παρκάρω και έρχομαι, θα σου κάνω κλήση στο κινητό για να μου ανοίξεις.”

Έκανα 20 λεπτά γύρω γύρω στα τετράγωνα να βρώ να παρκάρω . Τελικά βρίσκω και πάω στο σπίτι του.

Τον παίρνω μία, τον παίρνω δύο, τον παίρνω τρείς και τελικά φεύγω.

Την άλλη μέρα μου είπε στο τηλέφωνο ότι τον πήρε ο ύπνος με το που ανέβηκε και δεν άκουγε το τηλέφωνο.

Από τότε, εδώ και ένα μήνα περίπου δεν έχουμε ξαναβρεθεί.

Εγώ πήγα κάποια επαγγελματικά ταξίδια στο εξωτερικό. Αυτός δούλευε πολλές ώρες και απογευματινά και ακόμα το παλεύουμε να πάμε για καφέ.

Όλο μου στέλνει μηνύματα που με ρωτάει αν βρήκα κανέναν και αν έχω κάνει σεξ και φυσικά αυτό δείχνει ότι ακόμα με θέλει (φυσικά και τον καταλαβαίνω που με θέλει, δεν είναι ο μόνος, όλοι το παθαίνουν όταν με γνωρίζουν 😛 )

Advertisements
Αναρτήθηκε στις My HIV life. Ετικέτες: , , , . 8 Σχόλια »

Σχέση ή όχι? (part 2)

Είχα πάρα πολύ καιρό να αισθανθώ αυτήν την γλύκα στην ψυχή μου.

Την γλύκα του να ξέρεις ότι έχεις κάνει κάποιον να ενθουσιάζετε που σε γνώρισε, που τον γοητεύεις, που τον ερεθίζεις, που τον κάνεις να σε θέλει δικό του, μόνο με την προσωπικότητά σου και την ύπαρξή σου.

Αυτό που μου συνέβαινε μου έδινε όχι μόνο ένα, αλλά πολλά χρώματα στην μουντή και μονόχρωμη καθημερινότητά μου.

Δεν βρεθήκαμε για 4 μέρες λόγο ενός ταξιδιού στο εξωτερικό που πάλι έπρεπε να κάνω για την δουλειά μου.

Ήρθε όμως το Σάββατο και μπορούσαμε να βρεθούμε για όσες ώρες θέλαμε. Συμφωνήσαμε να πάω να τον πάρω το πρωί και να πάμε στο ΙΚΕΑ για κάτι ψώνια που ήθελε, μαζί με την κολλητή του (που θα την γνώριζα για πρώτη φορά).

Φθάνω κάτω από το σπίτι του και τον παίρνω τηλέφωνο να κατέβει.

Έρχεται, μπαίνει στο αμάξι και με αρπάζει και με φιλάει μέσα στον δρόμο, πρωί, με πολύ κόσμο να περνάει δίπλα μας. Παθαίνω ΣΟΚ. Η όλη γλύκα του φιλιού εξαφανίστηκε δια μαγείας από το ΣΟΚ που έπαθα.

Έλεος λέω από μέσα μου, αυτό θα έχω να αντιμετωπίσω τώρα? Όλα μια χαρά και όλα ωραία αλλά ρε φίλε, όχι φιλιά και χάδια μέσα στον κόσμο, έλεος.

Τέσπα, πήγαμε και πήραμε και την κολλητή του (πολύ γλυκιά κοπέλα, Ολλανδέζα που ήξερε και λίγα Ελληνικά ), και πήγαμε στο ΙΚΕΑ.

Στο ΙΚΕΑ που περνάγαμε μέσα από την έκθεση όλο με χούφτωνε και ήθελε να με φιλήσει και να με αγκαλιάσει. Εγώ χαμογέλαγα αλλά από μέσα μου έλεγα «Α θα τον σκοτώσω. Θα μας πάρουν με τις ντομάτες!!!!!!!»

Τελειώσαμε τα ψώνια και πήγαμε στο σπίτι του να κάτσουμε (μαζί και η φίλη του).

Άρχισε να μαγειρεύει αυτός και εγώ με την φίλη του όλο μιλάγαμε και σαν καλός πρεσβευτής της Ελλάδας εγώ προωθούσα την Ελληνική κουζίνα, κουλτούρα, τρόπο ζωής προς τους ξένους φίλους μου :).

Ήρθε και ο συγκάτοικός του (Ρουμάνος και αυτός), μεγάλος λίγο σε ηλικία και πολύ σοβαρός.

Μας έβαλε ο δικός μου να φάμε. Χάλια το φαγητό αλλά το έφαγα όλο, τι να κάνω? Χαχαχαχαχα

Κατά το βραδάκι πήγαμε την φίλη του στο σπίτι της και πήγαμε στο σπίτι μου να πάρω το χάπι μου και γυρίσαμε στο σπίτι του για να κοιμηθούμε.

Πήγαμε στο δωμάτιό του, ξαπλώσαμε, αρχίσαμε τα ερωτικά παιχνιδάκια αλλά σεξ δεν κάναμε. Δεν ήθελα.

Άρχισε να ενεργεί και το χάπι και δεν ήμουν σε θέση να κάνω σεξ.

Οπότε ξεκινήσαμε την κουβέντα στο κρεβάτι, και άρχισε να μου λέει ότι θέλει το μωρό του να τον φιλάει μέσα στον κόσμο, να κρατιούνται χέρι χέρι, με έκραξε που του είπα ότι εγώ δεν συμπεριφέρομαι έτσι. Με είπε ψευτοστρέιτ. Του είπα ότι δεν είμαι ψευτοστρέιτ, είμαι γκέι αλλά δεν είμαι γκέι που τον ενδιαφέρει να κάνει τέτοια πράγματα.

Μου είπε ότι καταπιέζω τον εαυτό μου και ότι αν δεν πώ στους γονείς μου, στα αδέρφια μου, στους συγγενείς μου, στους φίλους μου και στην δουλειά μου ότι είμαι γκέι. Του εξήγησα ότι ο τρόπος που ζώ, ο τρόπος που ντύνομαι, ο τρόπος που συμπεριφέρομαι, είναι αυτός που ακριβώς θέλω, ακόμα και να έκανα outing σε όλους αυτούς, δεν πρόκειται να φίλαγα το αγόρι μου στον δρόμο, ούτε να τον κράταγα χέρι χέρι.

Μου είπε ότι αυτός είπε ότι όταν το είπε στους γονείς του, έφερε τον γκόμενο στο σπίτι του και τον φίλησε μπροστά τους και όταν τον ρώτησαν ποιος είναι αυτός, αυτός τους απάντησε ότι είναι ο γκόμενός του. Και όταν ο πατέρας του τον ρώτησε δηλαδή τι κάνετε μαζί, αυτός τους απάντησε ότι πηδάει ο ένας τον άλλον, ότι παίρνει πίπα ο ένας στον άλλο και τέτοιες λεπτομέρειες, και φυσικά ο πατέρας του φρίκαρε και έκανε 3 χρόνια να μιλήσει μαζί του.

Του εξήγησα ότι εγώ δεν είμαι σαν και αυτόν και δεν με ενδιαφέρει να κάνω κάτι τέτοιο.

Του εξήγησα ότι είμαστε πολύ διαφορετικοί στο θέμα νοοτροπίας περί γκέι ζωής και μου είπε ότι έχει υπομονή και ότι με θέλει πολύ και ότι δεν βιάζετε και θέλει να δεί που θα βγεί μαζί μου και να πάρουμε τον χρόνο μας.

Του εξήγησα ότι εγώ στον δρόμο δεν θέλω να φιλιέμαι και να πιάνω τον άλλο χέρι χέρι και το δέχτηκε.

Πέσαμε για ύπνο και την άλλη μέρα το πρωί που ξυπνήσαμε μου λέει το εξής: «θέλω να δώ την φάτσα του συγκάτοικού μου που θα δεί ότι κοιμηθήκαμε μαζί το βράδυ γιατί νομίζει ότι κοιμήθηκε η φίλη μου, νομίζει ότι τα έχω μαζί της».

Ορίστε? Δεν ξέρει ο συγκάτοικός σου ότι είσαι γκέι?

Όχι μου λέει, τώρα θα το καταλάβει που θα σε δεί να βγαίνεις από το δωμάτιό μου και ότι εσύ είσαι που κάναμε ότι κάναμε το βράδυ.

Δεύτερο ΣΟΚ. Ντροπήηηηηηηηηηηηηηη δεν βγαίνω από το δωμάτιο του λέω. Έ ρε τι έχω να τραβήξω με τούτον.

Συνεχίζετε …….

Αναρτήθηκε στις My HIV life. Ετικέτες: , , , , , . 4 Σχόλια »

Σχέση ή όχι? (part 1)

Μετά από 2 χρόνια αναζήτησης ενός ατόμου που να μου αρέσει τόσο ώστε να θέλω να κάνω σχέση μαζί του, τελικά βρήκα κάποιον.

Βρήκε το προφίλ μου σε ένα site gay γνωριμιών και μου έστειλε μήνυμα.

Το δικό μου προφίλ περιέχει την λέξη hiv στο nickname, έτσι ώστε να ξέρουν αυτοί που το βλέπουν, ότι είμαι οροθετικός και να μην χρειάζομαι να εξηγώ, αφού με γνωρίσουν, ότι είμαι οροθετικός.

Έχω βγει και με άλλα άτομα ραντεβού (οροθετικοί ή μη οροθετικοί) αλλά δεν μου άρεσαν τόσο για να προχωρήσουμε σε σχέση.

Όλο κάτι με ενοχλούσε σε αυτούς που από την αρχή έβλεπα ότι δεν ήθελα να κάνω σχέση μαζί τους.

Είμαι πολύ επιλεκτικός? Έχω αυξημένα στάνταρ? Δεν ξέρω, το μόνο που ξέρω είναι ότι αν δεν αισθάνομαι σε κάποια πράγματα εντάξει από την αρχή τότε δεν υπόσχομαι σχέσεις και συνέχεια στην γνωριμία μας. Δεν θέλω αφού βλέπω ότι κάτι δεν μου αρέσει στον άλλο να τον κρατάω δίπλα μου και μετά από 1-2 εβδομάδες να του λέω ότι τελικά δεν θέλω να το συνεχίσουμε. Θέλω να είμαι ξεκάθαρος από την αρχή.

Έως τώρα, με όσους έχω βγει για ραντεβού, όλοι τους μου εξέφραζαν την επιθυμία τους να με ξαναδούν και ότι τους αρέσω πολύ. Φυσικά δεν με θεωρό όμορφο, αλλά με θεωρό καλό παιδί και αυτό νομίζω είναι ότι τους αρέσει ποιο πολύ από όλα σε μένα.

Είναι πολλές φορές που έχω σκεφτεί ότι ευτυχώς δεν έχω σχέση, γιατί με την δουλειά που κάνω, τα πολλά ταξίδια στο εξωτερικό αλλά και το άγχος που μου προκαλεί η δουλειά μου, κανείς δεν θα με άντεχε πολύ δίπλα του, και δεν θα άντεχα πίεση και εγώ από τον άλλο αν προτιμούσα να ξεκουραστώ από το να τον δώ κάποιες φορές.

Τελικά συμφωνήσαμε με αυτόν τον τύπο να πάμε για καφέ.

Μένει στην διπλανή περιοχή από εμένα οπότε είμαστε πολύ κοντά και αυτό είναι πολύ καλό.

Πήγα που λέτε με το αυτοκίνητο από το σπίτι του να τον πάρω να πάμε για καφέ.

Είχα δεί φωτογραφίες προσώπου και μου άρεσε αρκετά, το θέμα ήταν να μου άρεσε και από κοντά το ίδιο (και εννοείτε να του άρεσα και εγώ).

Φθάνω στο σπίτι του, τον παίρνω τηλέφωνο και του λέω ότι είμαι από κάτω.

Και τον βλέπω να έρχετε.

Επιτέλους λέω να και ένας ομορφούλης. Καιρό είχα να συναντήσω κάποιον και να μου αρέσει από την πρώτη στιγμή.

Μπαίνει μέσα στο αμάξι, μου χαμογελάει και αρχίσαμε να μιλάμε.

Που θές να πάμε του λέω?

Όπου θές μου λέει, δεν ξέρω τα μαγαζιά και τις περιοχές στην Ελλάδα (ξέχασα να σας πω ότι είναι ξένος (βρετανορουμάνος) και ότι ήρθε να δουλέψει για 3 χρόνια στην Ελλάδα, δεν μιλάει Ελληνικά και μένει με συγκάτοικο από την δουλειά του).

Του λέω, θές να πάμε για καφέ στο Γκάζι που έχει και ωραίο καιρό? Και μου λέει ναι πάμε.

Πήγαμε, κάτσαμε σε ένα καφέ απέναντι ο ένας από τον άλλο, μιλάγαμε, χαμογελάγαμε, και αισθανόμουν πάρα μα πάρα πολύ όμορφα και αισιόδοξα.

Καθώς μιλάγαμε κατάλαβα ότι μάλλον θα είχαμε ένα πρόβλημα που μπορεί να διέλυε το όμορφο ξεκίνημα (τουλάχιστον εγώ έβλεπα ότι υπήρχε ένα πρόβλημα).

Το πρόβλημα αυτό είναι ότι αυτός είναι come out gay και παντρεμένος με έναν τύπο (έχουν χωρίσει αλλά δεν έχει πάρει διαζύγιο ακόμα) και θέλει να κάνει σχέση με κάποιον που είναι και ο άλλος come out gay (να το έχει πεί στους φίλους και γονείς εννοώ). Πράγμα που εγώ δεν το έχω κάνει και δεν θέλω να το κάνω γιατί απλά δεν θέλω, όχι γιατί μπορεί να φοβάμαι να τους το πώ.

Αφού έβλεπα ότι σε αυτόν τον τομέα θα έχουμε πρόβλημα, άρχισα μία πιο λεπτομερή συζήτηση.

Μου είπε ότι θέλει με την σχέση του να περπατάει χεράκι χεράκι στον δρόμο, να φιλιέται χύμα στον δρόμο και διάφορα τέτοια, που εγώ ακόμα και come out να έκανα δεν θα τα έκανα αυτά ποτέ (Hello!!!!! Είμαστε και στην Ελλάδα και όχι στον Λονδίνο you know????? 🙂 )

Anyway (Πως το μιλώ το αγγλικό ο άτιμος χαχαχαχαχαχα), άρχισα να απογοητεύομαι γιατί μου άρεσε σαν τύπος, μου άρεσε σαν εμφάνιση και τον θαύμαζα επίσης, αλλά σε αυτό το θέμα δεν κάνω πίσω.

Δεν μπορούσα να μιλήσω ελεύθερα μαζί του και ήθελα να περάσουμε λίγο χρόνο πιο Private, οπότε του πρότεινα να πάμε μία βόλτα με το αμάξι προς παραλία μεριά ώστε να δει και την θάλασσα που δεν την είχε δει ακόμα και να μπορέσουμε να μιλήσουμε πιο άνετα μακριά από την πολυκοσμία του Γκαζιού.

Δέχτηκε και πήγαμε στο αμάξι, στην διαδρομή με κοίταγε, χαμογέλαγε, και μου χάιδευε το χέρι που το είχα στις ταχύτητες.

Αχ πόσο καιρό είχα να το κάνω αυτό. Ήμουν πολύ χαρούμενος έστω και ας μην ήξερα που μπορεί να κατέληγε στο τέλος όλο αυτό. Ζούσα την στιγμή που λέμε.

Τελικά φθάσαμε στις στροφές μετά το Ribas στην Βάρκιζα και πάρκαρα εκεί με θέα την θάλασσα (είχε βραδιάσει κιόλας).

Είχα ερωτικά ξένα κομμάτια στο CD όπου έπαιζαν σαν να ήταν το soundtrack της στιγμής.

Και συζητάγαμε μέσα στην όμορφη γαλήνη για εμάς, για το background μας, για το τώρα μας.

Σε κάποια στιγμή με αρπάζει και αρχίζει να με φιλάει πάρα, μα πάρα, μα πάρα πολύ τρυφερά και ερωτικά.

Βρισκόμουν στον παράδεισο, η θέα, η μουσική, ο τύπος και τα φιλιά του ήταν ένας συνδυασμός απίστευτος.

Επί μία ώρα δεν σταματήσαμε να φιλιόμαστε ούτε για ένα λεπτό. Δεν μπορούσαμε να σταματήσουμε, δεν θέλαμε.

Κάποια στιγμή, έτσι όπως είχαμε τα καθίσματα κατεβασμένα, με παίρνει στην αγκαλιά του (εγώ με πλάτη) και με φίλαγε στον λαιμό και με χάιδευε ενώ είχαμε φτάσει σε μία κατάσταση απόλυτης ηρεμίας, και με την μουσική να δένει απόλυτα στο όλο σκηνικό.

Την επόμενη ημέρα δούλευα οπότε κατά τις 12:30 του είπα να γυρίσουμε πίσω.

Στην διαδρομή συζητάγαμε πάλι και όταν φθάσαμε στο σπίτι του μου είπε ότι πέρασε υπέροχα, του απάντησα ότι και εγώ πέρασα υπέροχα, με φίλησε (μέσα στην πυκνοκατοικημένη περιοχή που εγώ δεν τα κάνω αυτά και πήγε στο σπίτι του).

Μετά από δύο λεπτά μου έρχεται SMS μέσα στα γλυκόλογα και στα σιρόπια.

Πάει τον μάγεψα και αυτόν 😛 χαχαχαχαχαχαχαχα

Του απάντησα και εγώ όταν έφθασα στο σπίτι μου και κοιμήθηκα σαν σπουργίτι.

Την επόμενη ημέρα με ζάλισε στα γλυκομηνύματα.

Συνεχίζετε……

Αναρτήθηκε στις My HIV life. Ετικέτες: , , . 6 Σχόλια »

Οροσυζήτηση Νο2 – ‘H’ope ‘I’s ‘V’ital (μέρος δεύτερο)

hope 

-Λοιπόν είχαμε μείνει στην επιστροφή της μητέρας σου από το Παρίσι.

Είχαμε καθήσει με την μάνα μου στο μπαλκόνι και μου έλεγε εντυπώσεις από Παρίσι ενώ εγω συνεχώς αναρωτιόμουν πως κόλλησα και από ποιον. Μου πήγαινε το μυαλό στον Javier αλλά κάτι δεν μου κόλλαγε.

 

Τι δεν σου κόλλαγε?

Σκεφτόμουν ότι αποκλείετε να με είχε κολλήσει αυτός, γιατί είχαμε χρησιμοποιήσει προφυλακτικό.

 

Κάποια στιγμή η μάνα μου μου λέει. Βρε Τάσο στο τσεπάκι της βαλίτσας βρήκα αυτό το μικρό χαρτάκι.                                                                                                                                            

Το ανοίγω και ήταν το msn του Javier.

Εκείνο το πρωί όταν ήταν να φύγω, με πήγε ο Javier στο δωμάτιό μου να με αποχαιρετήσει και καθώς έκανα ντους το έβαλε στην βαλίτσα σε ένα τσεπάκι που δεν χρησιμοποιούσα.

Η μάνα μου χρησιμοποίησε την ίδια βαλίτσα όταν πήγε στο Παρίσι και το βρήκε.                                                                 

 

-Τον βρήκες στο msn?

Όχι.

Λοιπόν μετά σου έστειλα το μήνυμα ότι έχω και εγώ hiv και έμεινες κάγκελο.             

 

-Ναι το θυμάμαι, και δεν σε πίστευα.

Το βράδυ ήρθα Αθήνα και πήγαμε για φαγητό. Κάτι που δεν ξέρεις είναι ότι ήμουν αποφασισμένος εκείνο το βράδυ να αυτοκτονήσω. Κάπως με ηρέμησες με την κουβέντα μας, χωρίς να ξέρεις τι ήθελα να κάνω. Όταν επέστρεφα στην εθνική οδό, κόλλησε το πόδι μου στο γκάζι, η ταχύτητα ανέβαινε, έφτασα τα 180km/h. Έψαχνα μια νταλίκα να καρφωθώ. Με ξύπνησε στα 190km η τροχαία. Σταματάω. 150 ευρώ πρόστιμο μου έριξαν. Ουφ σκέφτηκα, τι πάω να κάνω? Και πήγα σπίτι για ύπνο.

 

Μετά από 3 ημέρες πέτυχα τον Javier στο msn.

Του το είπα και έμεινε αμίλητος. «Εγώ σε κόλλησα» μου είπε. Πως? τον ρωτάω. Όταν ήμουν εγώ ενεργητικός θέλησα αλλαγή στάσης και καθώς τραβήχτηκα μου βγήκε το προφυλακτικό και μπήκα πάλι χωρίς προφυλακτικό.

 

Όταν επέστρεψε στο δωμάτιό του, το βρήκε μέσα στα σεντόνια χωρίς το σπέρμα μου. Αυτό το βρήκε αλλού, μέσα του. Έλπιζε να μην είχα κολλήσει. Αλλά το κακό είχε γίνει.

 

-Μάλιστα. Οπότε μολύνθηκες ενώ είχες ενεργητικό ρόλο.

Ακριβώς. Ως γνωστό ο ενεργητικός κολλάει από την κορυφή του πέους εκεί που καταλήγει η ουρήθρα.

 

Τα συμπτώματα συνέχιζαν με τάση επιδείνωσης.

Ένα καινούργιο σύμπτωμα ήρθε.

Ένοιωθα το κεφάλι μου τόσο κρύο, λες και μου το άνοιξαν και μου έβαλαν ένα κομμάτι πάγο μέσα.

 

Μετά από πέντε ημέρες, ενώ δούλευα μπροστά στο pc μου, ξαφνικά λούστηκα στον ιδρώτα, έχασα το χρώμα μου, έφυγαν οι οθόνες από μπροστά μου και όλα ερχόντουσαν γύρω γύρω, έχασα τις αισθήσεις μου και ξύπνησα με ορούς στο νοσοκομείο.

 

Μια γιατρός μου είπε ότι δεν βρίσκουν τι έχω. Στην δουλειά μου είπαν ότι είχα γαστρεντερίτιδα. Μου είπε ότι θα μου κάνουνε και τεστ ανίχνευσης ιών. Μόλις έφυγε την κοπάνησα από το παράθυρο.

 

-Sorry που το λέω αλλά είναι λές και βλέπω κωμωδία αυτό με το παράθυρο (χαχαχα).

Ναι το ξέρω αλλά είναι αλήθεια. Φοβήθηκα μην το μάθουν και το πούνε στην δουλειά μου. Και μην ξεχνάς ότι το νοσοκομείο είναι στην επαρχία και αν το μάθαινε ένας που να με ήξερε θα το μάθαιναν όλοι και αυτό δεν έπρεπε να το επιτρέψω να συμβεί. 

 

Ειλικρινά μέρα με την μέρα ένοιωθα ότι ολίσθαινα προς τον θάνατο.

Το πρωί σου έστειλα το μήνυμα με το συμβάν.

 

Παίρνω τηλέφωνο τον γιατρό μου.

Ήθελε να μάθει σε ποιο νοσοκομείο πήγα αλλά δεν του είπα. Φοβόμουν μη μαθευτεί στην περιοχή μου.

 

 

blood test

Μετά από 2 μέρες πήγα πάλι για αιμοληψία. Ο γιατρός μου περνούσε από μπροστά μου με υπεροψία λες και δεν ήμουν εκεί.

 

Με παίρνει μέσα η νοσοκόμα να μου πάρει αίμα.

 

 

Τότε με είδε ο γιατρός μου. Θέλω μια ακτινογραφία θώρακα μου λέει κι έφυγε. Τον φωνάζω και του λέω ότι υπάρχει πρόβλημα. Νοιώθω 1 πάγωμα στο μυαλό μου και μερικές φορές ζαλίζομαι και πέφτω κάτω. Μου λέει ότι ο ιός το κάνει θα σου φύγει με τον καιρό.

 

-Και εσύ τι έκανες γι’ αυτό?

Έφυγα. Όταν ήμουν στην αυλή του νοσοκομείου σε πήρα τηλέφωνο, στα είπα όλα και σου ζήτησα το τηλέφωνο της Μονάδας που πηγαίνεις εσύ. Μου το έδωσες και πήρα τηλέφωνο.

 

Το σήκωσε η γιατρός σου. Της είπα ότι μολύνθηκα και ότι δεν είμαι ευχαριστημένος  στην Μονάδα που παρακολουθούμε τώρα και ότι θέλω να πάω στην δική της Μονάδα, και κλείσαμε ραντεβού για να πάω από εκεί. Ήθελε όμως να το πω πρώτα στο προηγούμενο νοσοκομείο.

 

Τους πήρα τηλέφωνο και μόλις τους λέω ότι αλλάζω Μονάδα δεν απάντησαν. Μετά με ρώτησαν να τους πω το γιατί. Τους λέω δεν είμαι υποχρεωμένος να σας απαντήσω και θέλω να στείλετε τα αποτελέσματα στην νέα μου Μονάδα.

 

-Και μετά τι έγινε?

Πήγα που λες και βλέπω μια καταπληκτική γυναίκα. Με είδε ότι ήμουν σε έξαλλη κατάσταση. Με ηρέμησε. Με ρώτησε γιατί έφυγα και της είπα τον λόγο και μου απαντάει «Δεν υφίσταται θάνατος τώρα πια».

Μου πήρε αίμα, μου ζήτησε να ηρεμήσω κι έφυγα.

 

-Μόνο αυτά έγιναν?

Όχι βέβαια. Κλείσαμε ραντεβού σε 6 μέρες να μιλήσουμε.

Πήγα που λες.

Με ρώτησε διάφορα.

Με ρώτησε αν πάω και με γυναίκες.

Όχι της λέω.

Δεν είχες ποτέ την περιέργεια?

Όχι της ξαναλέω.

Μα δεν φαίνεσαι για gay!

Είδες της λέω, όμως είμαι και αρχίσαμε τα γέλια.

Με ρώτησε πως μολύνθηκα και της είπα. Και τότε μου λέει.

Το ευχαριστήθηκες μωρέ?

Ναι, της λέω.

Του έδωσες να καταλάβει?

Ναι, της ξαναλέω.

Ωραία, άσε τα άλλα σε μένα τότε.

 

Με εξέτασε μετά παντού.

Μου είπε, έχω τα αποτελέσματα από το αίμα που σου πήραν στην προηγούμενη Μονάδα πρίν από 10 ημέρες. Τα CD4 σου είναι 800, με τόσα cd4 δεν δίνουμε φάρμακα. Φάρμακα θα πάρεις μόνο όταν πέσεις κάτω από 350.

 

Μου φάνηκε πολύ παράξενο με τέτοια οξεία λοίμωξη και να έχω τόσα πολλά CD4.

 

Επιτέλους βρήκα σωστό γιατρό πάνω απ’ όλα, που είναι άνθρωπος με άλφα κεφάλαιο και άρχισα να νοιώθω ασφάλεια.

 

Άσε δε που μου έδωσε το κινητό της. Πρωτοφανές για τα δικά μου δεδομένα. Έφυγα κλαίγοντας από την χαρά μου.

 

 -Το θυμάμαι που μου το είπες αυτό.

Μετά αφού ηρέμησα, ξύπνησε το θηρίο.

Τότε ήταν που λύγισα και έκλαιγα. Ποτέ στην ζωή μου δεν θα ξεχάσω αυτό το βράδυ. Έλειωσα στο κλάμα. Όμως τώρα νοιώθω περήφανος για εκείνο το βράδυ. Ανακάλυψα το πόσο αδύναμος είμαι. Απόλαυσα αυτές τις αδυναμίες μου. Το χάρηκα. Ειλικρινά καμαρώνω. Μου έδειξαν ότι είμαι ένα αδύναμο πλάσμα. Αυτές οι αδυναμίες μου έγιναν οι στάχτες μου για να αναγεννηθώ, και αναγεννήθηκα ποιο δυνατός και ποιο άνθρωπος. Λατρεύω την ζωή, τον έρωτα, την αγάπη. Είναι υπέροχο να κάμπτεις τον εγωισμό σου και να νοιώθεις έτσι. Μόνο που έγινα ποιο ευσυγκίνητος.

 

-Ωχ, αυτό μας έλειπε τώρα :p , πλάκα κάνω.

Αϊ ρε.

Που λές, όταν πλέον συνήλθα, κατηγόρησα τον εαυτό μου. Μου έλειψε κάτι πολύ ανθρώπινο. Μια ζεστή αγκαλίτσα να κουρνιάσω και να κλάψω. Όμως ήμουν μόνος.

 

Πήρα το αυτοκίνητο πήγα κάπου και κάθισα μόνος. Έβαλα πάλι το τραγούδι της Χαρούλας (Πρώτη φορά συγνώμη) και έκλαψα με όση δύναμη μου είχε απομείνει. Μετά από 2 ώρες βγάζω το cd το πετάω και υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι δεν θα ξανακλάψω ΠΟΤΕ ξανά γι αυτό το θέμα.

 

hope 

Γύρισα σπίτι και κοιμήθηκα.

 

Ξύπνησα πολύ πρωί και είδα την ανατολή. Η πιο όμορφη ανατολή στην ζωή μου. Ένοιωσα δυνατός και ζωντανός. Τότε είναι που είπα «Για να γευτείς την γλυκιά μέθη της νίκης πρέπει πρώτα να γευτείς την πίκρα της ήττας»

 

Εκείνη την μέρα πήγα για καφέ σε ένα καφέ που ήταν δίπλα στην θάλασσα. Ξαφνικά έχασα τις αισθήσεις μου και όταν συνήλθα ξύπνησα μόνος μέσα στο ασθενοφόρο που πήγαινε το Νοσοκομείο.

Γιατί βρίσκομαι εδώ? απόρησα.

 

Σε μια διασταύρωση που λες, ανοίγω την πόρτα και την κοπανάω τρέχοντας.

 

-Έλεος ρε Τάσο, ούτε ο Βέγγος δεν τα έκανε αυτά. Χαχαχαχαχα.

Χαχαχαχα, ποιος Βέγγος? Ο Βέγγος δεν είναι τίποτα μπροστά σε μένα.

 

Λίγο αργότερα, ενώ πήγαινα να πάρω τηλέφωνο την γιατρίνα μου, με πήρε σε έξαλλη κατάσταση αυτή. Άκου τι  είχα να τραβήξω ακόμα.

 

Στην πρώην Μονάδα που πήγαινα, μπέρδεψαν τις εξετάσεις μου, και έστειλαν στην γιατρό μου ότι είχα 800 cd4, ενώ οι εξετάσεις βγήκαν ότι είχα 221 cd4.

 

Τους πήρε τηλέφωνο και έβγαλε άκρη στο μπέρδεμα. Ήμασταν 2 άτομα με το ίδιο όνομα και επίθετο, αλλά με διαφορά στην ηλικία. Τελικά, η πρώτη εξέταση στην πρώτη Μονάδα έδειξε ότι είχα 370 cd4, η δεύτερη 300 cd4 και η δικιά της 221 cd4. Οπότε καταλαβαίνεις ότι ήμουν στα όρια των λοιμώξεων.

 

Ήδη είχε πρηστεί η σπλήνα μου.

Μου λέει πρέπει να αρχίσουμε άμεσα θεραπεία. Μου έστειλε χάπια με κούριερ στο σπίτι.

 

Με το πρώτο που πήρα χάθηκε ο πυρετός.

Μέχρι το πέμπτο χάθηκαν όλα τα συμπτώματα.

Μέχρι το δέκατο είχε συρρικνωθεί πάλι η σπλήνα μου.

Επανήλθε και η στύση μου. Χαχαχαχα.

 

-Τώρα αυτό γιατί μας το λές? Πρέπει να το ξέρουμε?

Ναι γιατί να μην ξέρεις όλα τα συμπτώματα που είχα?

 

-Καλά, καλά συνέχισε.

Το φάρμακο τελικά έκανε θαύματα.

 

-Πως νοιώθεις τώρα?

Μια λέξη θα σου πω. Ονειρεύομαι πάλι, άρα είμαι ζωντανός. Πλάθω πάλι το μέλλον μου, ενώ πριν έλεγα «Άντε να βγάλω άλλη μια μέρα.»

 

-Για την νέα γιατρό σου πως νοιώθεις τώρα?

Ήμουν μέσα στον τάφο και αυτή με τράβηξε έξω. Ονειρεύομαι χάρη σε αυτήν. Μου έδειξε πάλι τον ορίζοντα. Θέλεις να μάθεις τι νοιώθω γι’ αυτήν την γυναίκα? Φυσικά την ΛΑΤΡΕΥΩ. Δεν υπάρχει άλλη λέξη. Οι άνθρωποι που αγαπώ με χαίρονται χάρη σε αυτήν και υπάρχω χάρη σε αυτήν.

 

-Πως βλέπεις το μέλλον σου τώρα?

Κοίτα, έχω επανέλθει πλήρως στην ζωή μου και στα καθήκοντά μου. Το μόνο που με ενοχλεί είναι ότι πρέπει να παίρνω 1 χάπι κάθε μέρα. Από την άλλη όμως λέω «και τι έγινε? άλλοι παίρνουν χούφτες από φάρμακα και κινδυνεύουν περισσότερο».

 

Το κυριότερο όμως είναι ότι θα κάνω τα πάντα ώστε να μη μεταδώσω σε άλλον αυτόν τον δαίμονα. Γι αυτό και δεν πίνω τώρα πια ούτε σφηνάκι. Θέλω τον πλήρη έλεγχο. Επίσης ένα ταξίδι θα με αναζωογονούσε αυτή την στιγμή. Σκέφτομαι Γενάρη να πάω κάπου κεντρική Ευρώπη. Θέλω να δω χιόνια.

 

Τώρα ήρθαν και τα αποτελέσματα των νέων εξετάσεων. 1 μήνας μετά τα χάπια. Επιτέλους είμαι υγιέστατος. Τώρα θέλω και να πνίξω την γιατρίνα μου.

 

-Γιατί ρε?

Γιατί? Όλο με πειράζει. Με φωνάζει το γελαστό παιδί και όχι με το όνομά μου.

 

-Παιδί εσύ? Λίγο τεράστιο για παιδί δεν είσαι? 😛

Με πήρε τηλέφωνο μια μέρα και πρώτα μου λέει «Πως τα καταφέρνω και μιλάω όλο με σένα?»

 

Πήγα για αιμοληψία και όταν πήγα για ζύγισμα φώναζε: σιγά θα μου σπάσεις την ζυγαριάααααααα.

 

γκρρρρρρρρ.

 

-Χαχαχαχαχα. Είστε και οι δύο τρελοί. 

Ξέρει ότι την αγαπάω και το εκμεταλλεύεται. Χα χα χα.

 

Πάντως τα κατάφερε, σχεδιάζω πολλά πράγματα για το μέλλον χωρίς καν να σκέφτομαι ότι έχω HIV, και όλα χάρη σε αυτήν.

 

-Τι είναι το Hope is Vital?

Να σου πω γιατί ήθελα να ονομάσεις «Hope Is Vital» αυτήν την συνέντευξη.  Σημαίνει η ελπίδα είναι ζωτική. Όχι όμως μόνο αυτό. Τα αρχικά αυτών των λέξεων είναι τα γράμματα του ΗΙV (H)ope (I)s (V)ital. Επίσης όλα αυτά που είπα ήταν μια δήλωση ψυχής που τελικά την έκανα δημόσια.

 

Φιλαράκο lifewithiv σε ευχαριστώ πάρα πολύ για την φιλοξενία στο blog σου.

Όσο για τον κύριο Javier, μα φυσικά και δεν έχω κρατήσει κακία, φταίγαμε και οι 2 εξάλλου. Έχουμε κρατήσει επαφές.

 

Συγνώμη για την απουσία μου

work_life.jpg

Δεν σταμάτησα να γράφω.

 

Απλά δεν είχα πολύ χρόνο και δεν είχα ακόμα κάτι σημαντικό να γράψω.

 

Σε λίγες μέρες θα πάω να κάνω την δεύτερη εξέταση μετά τα φάρμακα.

 

Έως τώρα όλα πάνε μια χαρά. Όλα κυλούν πολύ ομαλά.

 

Χωρίς φόβο, χωρίς ιδιαίτερη αγωνία.

 

Το μόνο που με ψιλοαγχώνει είναι ότι θέλω να αλλάξω δουλειά και ακόμα δεν έχω βρεί κάποια καλή. Φυσικά έχω την δουλειά μου απλά ψάχνω για κάποια καλύτερη. Ελπίζω να την βρώ άμεσα, να φύγει ένα μεγάλο άγχος από πάνω μου.

 

Σε λίγες μέρες θα συναντήσω την γιατρό μου να μιλήσουμε λίγο.

 

Σας ευχαριστώ που με διαβάζετε και περιμένετε νέα μου και για τα υπέροχα σχόλιά σας.

Αναρτήθηκε στις My HIV life. Ετικέτες: , , , , , , . 21 Σχόλια »

Λάθος εντύπωση (αυτό το θέμα έχει πλέον λήξη, παρακαλώ μην σχολιάζετε άλλο για αυτό το θέμα)

Δεν έχω ξανα απαντήσει μέσω post σε σχόλιο αναγνώστη αλλά αυτό που διάβασα ειλικρινά με έκανε έξω φρενών.

1ον ποτέ δεν ανέφερα εγώ ότι ψάχνω οροθετικό άτομο να κάνω σχέση ή σέξ.
2ον πότε δεν ανέφερα εγώ ότι κάνω σέξ χωρίς προφυλακτικό. Εκτός από εκείνες τις φορές που αναφέρω στην αρχή πρίν κολλήσω. Από τότε ΔΕΝ έχω ξανακάνει και ΟΥΤΕ θέλω να ξανακάνω χωρίς προφυλακτικό σεξ.
3ον δεν νομίζω ότι όταν κάποιος διαγνωσθεί με HIV πρέπει να σταματήσει να έχει σεξουαλική ζωή. Όταν κάποιος θα θελήσει να με γνωρίσει ΕΓΩ είμαι ΥΠΟΧΡΕΟΣ (ως προς τον εαυτό μου πρώτα) να του πώ ότι είμαι οροθετικός. Ποτέ μου δεν έκρυψα την οροθετικότιτά μου και ούτε πρόκειται.

Δεν μπορώ να καταλάβω πώς δημιουργήθηκαν αυτές οι τρομερά άσχημες και εντελώς αντίθετες εντυπώσεις για εμένα μέσα από τα γραπτά μου.

Ελπίζω ο οποιοσδήποτε παρερμήνευσε τα γραπτά μου να τα ξαναδιαβάσει και αν ακόμα πιστεύει ότι εγώ αναφέρω ότι θέλω να κάνω σεξ χωρίς προφυλακτικό τότε να μου πεί πώς το κατάλαβε αυτό και που τα αναφέρω εγώ ο ίδιος.

Επίσης έχω ρωτήσει εγώ ο ίδιος τον γιατρό μου για το αν μπορώ να κάνω σεξ και τι προφυλάξεις πρέπει να πάρω για να μην θέσω σε κίνδυνο κάποιον και η απάντηση είναι ότι φυσικά και μπορώ να κάνω σέξ και η μόνη προφύλαξη που μπορώ να έχω είναι αυτή που πρέπει να παίρνουν ΟΛΟΙ είτε είναι HIV+ είτε όχι.

Θα μπορούσα άνετα να σβήσω το σχόλιο του φίλου αναγνώστη μου αλλά δεν έχω αυτήν την νοοτροπία. Είμαι όμως εδώ για να συζητήσω με όποιον θέλει ότι θέλει. Και ζητώ συγνώμη αν κάπου τα γραπτά μου σας έδωσαν αυτήν την εντύπωση.

Όποιος θέλει μπορεί να μου μιλήσει, εδώ είμαι και μάλιστα όσο ποιο πολύ μπορώ φανερός.

Αναρτήθηκε στις My HIV life. Ετικέτες: , , , . 12 Σχόλια »

Η πρώτη μου ερωτική γνωριμία με οροθετικό.

27.jpg

 

Πέρασαν τρεις μήνες με τον φόβο, την άγνοια, την στεναχώρια, την λύπη, το άγχος, την μοναξιά, την αηδία, τον τρόμο του ιού.

 

Τρεις μήνες με συνεχή ενημέρωση για τον ιό μέσα από την ζωή μου.

 

Ήρθε όμως και η ελπίδα, η χαρά, των πρώτων αποτελεσμάτων που μου δείχνουν ότι είμαι σε σταθερή κατάσταση και για τουλάχιστον τους επόμενους τρεις μήνες δεν θα χρειαστεί να πάρω φάρμακα. Ότι για τους επόμενους τρεις μήνες θα με θεωρώ «φυσιολογικό» σε σχέση με την υγεία μου.

 

Καιρός να μπω σε μία σκέψη. Τι θα κάνω αυτούς τους επόμενους τρεις μήνες με την ζωή μου και την ζωή μου με τον HIV?

 

Θεωρώ πλέον ότι ο ιός είναι ένα εισιτήριο για να «ομορφύνω» την ζωή μου. Γιατί να κάθομαι και να στεναχωριέμαι? Γιατί να λυπάμαι τον εαυτό μου? Γιατί απλά να κάθομαι και να περιμένω τον ιό να δράση? Γιατί να παραδοθώ στο κόλπο του ιού που είναι να με κάνει να λυγίσω και να με «καταλάβει»?

 

Τέρμα όλα αυτά, φυσικά θα υπάρχουν μέσα μου αλλά δεν θα αφήσω να με κατακτήσουν.

 

Ξεκίνησα πάλι το γυμναστήριο, πήγα για ψώνια, άλλαξα το στυλ μου, άρχισα να γίνομαι αυτός που ήθελα άλλα πάντα το άφηνα για αύριο.

 

Άρχισα να γίνομαι πάλι κοινωνικός. Γνώρισα τον τωρινό μου κολλητό φίλο.

 

Πήγα στην συναυλία της Shakira J 

Άρχισα να βγαίνω με τον κολλητό μου σε club, για καφέ, για φαγητό, κινηματογράφο.

 

Άρχισα να έχω ερωτικές ορέξεις. Πολλές μπορώ να πω.

 

7e2fbc67a221a5858ac06fceeeded8a7.jpg

 

 

Ώσπου μία μέρα είδα ένα προφίλ οροθετικού στο gaydar που είχε μία πολύ όμορφη πλάτη. Μου άρεσε. Ήθελα να στείλω μήνυμα. Του έστειλα.

 

Μετά από μία μέρα μου ήρθε απάντηση, «Γεια σου, τι κάνεις? Θές να βρεθούμε να τα πούμε από κοντά? Δεν δείχνω φωτογραφία προσώπου για τους γνωστούς λόγους. Θα χαρώ να πάρω θετική απάντηση. Να προσέχεις. Φιλάκια.»

 

Και του απάντησα ότι θέλω να βρεθούμε για καφέ και του έδωσα το κινητό μου.

 

Την επόμενη έλαβα ένα μήνυμα που μου έλεγε ότι είναι αυτός και αν θέλω σήμερα να βρεθούμε για καφέ. Του απάντησα ότι θέλω και κανονίσαμε πού και τι ώρα.

 

Πήγα και τον βρήκα εκεί.

 

Ήταν γλυκούλης, με ΥΠΕΡΟΧΟ σώμα, το στυλ του ήταν διαφορετικό από το δικό μου αλλά του πήγαινε και μου άρεσε.

 

Δεν μπορούσα να καταλάβω όσο μιλάγαμε αν του άρεσα.

 

Εμένα μου άρεσε.

 

22.jpg

 

Μου μίλησε για την ζωή του, τι κάνει, πώς τα περνάει, του μίλησα για μένα, για την δική μου ζωή και ανησυχίες. Είναι πολλά χρόνια οροθετικός, χωρίς φάρμακα εδώ και 4 χρόνια. Τόσα χρόνια οροθετικός και έχει ένα ΥΠΕΡΟΧΟ σώμα, που θα το ζήλευαν πάρα μα πάρα πολλοί.

 

Μετά από μερικές ώρες (περίπου δυο ώρες) φύγαμε από το καφέ. Με ρώτησε αν ήθελα να πάμε βόλτα. Του είπα ναι θα το ήθελα. Με ρώτησε αν ήθελα να πάμε στο σπίτι του. Κατάλαβα ότι μάλλον θα ήθελε να κάνουμε σέξ. Ήθελα να κάνω σέξ? Μπορούσα? Ήμουν σε θέση να κάνω σέξ με έναν οροθετικό? Ήμουν σε θέση να κάνω σέξ γενικά?

 

Δέχτηκα να πάμε σπίτι του.

 

Φθάσαμε, μπήκαμε μέσα. Φαινόταν λίγο αμήχανος.

 

Έκατσα στο κρεβάτι.

 

Έψαχνα θέματα για κουβέντα.

 

Κουβεντιάζαμε. 

 

Άρχισε να με πλησιάζει όμορφα.

 

Κατάλαβα ότι ήθελε να προχωρήσουμε, του άρεσα αλλά δεν ξέρω για τι ακριβώς, για σέξ ή του άρεσα γενικά?

 

Άφησα τα χέρια του να με χαϊδεύουν, μου άρεσε, είχα πάρα πολύ καιρό να το αισθανθώ, το χρειαζόμουν.

 

Αφέθηκα ολοκληρωτικά.

 

Αρχίσαμε να φιλιόμαστε, να χαϊδευόμαστε, να ,,,, (σιγά μην σας τα πω όλα και με λεπτομέρειες).

ist2_1623396_gay_legs.jpg

Ένα μόνο θα σας πώ, ήταν ΥΠΕΡΟΧΟΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣ

Πρώτη μου φορά έζησα αυτό το πράγμα, κάναμε σεξ για σχεδόν ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΩΡΕΣ.

 

Τέσσερις ώρες σέξ και έρωτας μαζί.

 

Αλλά δεν ήταν υπέροχος για το σέξ, ποτέ μου δεν ήμουν αποκλειστικός φαν του σέξ, πάντα έψαχνα ΟΛΟ το πακέτο. Τα χάδια, τα φιλιά, το ότι με κοίταγε στα μάτια και μου χάιδευε το κεφάλι, μου έλεγε πόσο όμορφος είμαι, πόσο όμορφα είναι τα μάτια μου, τα χείλι μου.

 

Υπέροχος.

 

Με πήγε να πάρω το λεωφορείο και περίμενε μέχρι να μπώ μέσα ο γλυκός μου.

 

Όταν έφυγα από το σπίτι του (δυστυχώς αναγκαστικά) έστειλα μήνυμα στον κολλητό μου ότι γνώρισα έναν ΥΠΕΡΟΧΟ άνθρωπο και κάναμε σέξ περίπου 4 ώρες. J (σημείωση: ο κολλητός ακόμα δεν ξέρει ότι είμαι οροθετικός.)

 

Ήμουν στο λεωφορείο για το σπίτι και συνειδητοποίησα ότι είχα ξεχάσει το βραχιόλι μου στο σπίτι του και του έστειλα μήνυμα ότι ξέχασα το βραχιόλι μου εκεί και μου είπε ότι έτσι θα με αναγκάσει να ξαναπάω από εκεί ακόμα και αν δεν θέλω. Εγώ όμως ήθελα να ξαναπάω, όχι μία φορά αλλά όσες ποιο πολλές μπορούσα.

 

Τελικά του άρεσα.

 

Αυτό και αν ήταν κάτι που και να μου το έλεγαν δεν θα το περίμενα.

 

Να βρώ έναν υπέροχο άνθρωπο και οροθετικό, 4 μήνες αφού έμαθα εγώ ότι ήμουν οροθετικός, να με κάνει να περάσω τόσο υπέροχα και πρωτόγνωρα, να με κάνει να νιώσω ότι ένας άνθρωπος ενδιαφέρετε για μένα. Μου έδωσε χαρά και ελπίδα για το μέλλον. Δύναμη, θάρρος.

 

33-2.jpg

Θα τον ξαναδώ.

 

Αχ πότε θα είναι αυτό?

 

Αναρτήθηκε στις My HIV life. Ετικέτες: , , , , , . 3 Σχόλια »